نیمی از اروپا در تابستان امسال شاهد استرس گرمایی بی‌سابقه بود — سرویس اقلیمی اتحادیه اروپا

بر اساس داده‌های جدید منتشر شده توسط سرویس تغییرات اقلیمی کوپرنیک (C3S) اتحادیه اروپا، ۵۲ درصد از اروپا تا پایان تابستان امسال «استرس گرمایی بسیار شدید» را تجربه کرد. این آمار نگران‌کننده بر بحران فزاینده اقلیمی تأکید دارد، چرا که این قاره با دمایی دست و پنجه نرم می‌کند که محدودیت‌های تحمل فیزیولوژیک انسان را به چالش می‌کشد. این گزارش تأیید می‌کند که تابستان امسال سومین تابستان گرم ثبت‌شده در اروپا و گرم‌ترین تابستان تاریخ در اروپای غربی بوده است که نشان‌دهنده تغییری در الگوهای اقلیمی منطقه‌ای است که نادیده گرفتن آن روز به روز دشوارتر می‌شود.

کوپرنیک «استرس گرمایی بسیار شدید» را شرایطی تعریف می‌کند که در آن دما بیش از ۳۸ درجه سانتی‌گراد (۱۰۰.۴ درجه فارنهایت) احساس می‌شود، در حالی که «استرس گرمایی شدید» که ۸۰ درصد قاره را تحت تأثیر قرار داد، در دمای بالای ۳۲ درجه سانتی‌گراد (۸۹.۶ درجه فارنهایت) رخ می‌دهد. سامانتا بورگس، معاون مدیر C3S، تأکید کرد که گرمای سال ۲۰۲۶ نه تنها به دلیل شدت، بلکه به دلیل گستره جغرافیایی وسیع آن قابل توجه بود. علاوه بر این، ۵۶ درصد از آب‌های اقیانوسی اروپا به‌طور قابل‌توجهی گرم‌تر از حد معمول بودند و ۲۲ درصد دمای سطح دریا را در سطوح بی‌سابقه‌ای تجربه کردند، در حالی که جریان رودخانه‌ها به پایین‌ترین سطح خود از سال ۱۹۹۲ رسید.

استرس گرمایی زمانی رخ می‌دهد که دما و رطوبت بالا مانع از خنک شدن بدن از طریق تعریق شود و منجر به خطرات جدی برای سلامتی گردد. این پدیده جدید نیست، اما فراوانی و شدت آن در دهه‌های اخیر افزایش یافته است. از نظر تاریخی، اروپا سریع‌تر از میانگین جهانی گرم شده است، روندی که کارشناسان آن را به تغییرات اقلیمی ناشی از فعالیت‌های انسانی نسبت می‌دهند. ترکیب گرمای بی‌سابقه و شرایط خشکسالی مداوم، یک شکست سیستمی اقلیمی ایجاد کرده است که همه چیز را از امنیت آب گرفته تا ثبات کشاورزی در سراسر قاره تحت تأثیر قرار می‌دهد.

پیامدهای موج‌های گرمای تابستان امسال عمیق بود و منجر به مرگ ده‌ها هزار نفر و اختلالات اقتصادی قابل توجه شد. محصولات کشاورزی آسیب دیدند و شهرهایی مانند پاریس مجبور شدند برای کاهش خطرات بهداشت عمومی، محدودیت‌های موقتی در فروش الکل اعمال کنند. علاوه بر این، شرایط خشک باعث آتش‌سوزی‌های ویرانگر در جنوب فرانسه، منطقه اندلس اسپانیا و نوردراین-وستفالن آلمان شد که بزرگترین آتش‌سوزی تاریخ این ایالت منجر به تخلیه گسترده شد. این آتش‌سوزی‌ها نه تنها زیرساخت‌ها را نابود کردند، بلکه کیفیت هوای منطقه را نیز به‌شدت کاهش دادند.

در نگاه به آینده، دانشمندان اقلیمی هشدار می‌دهند که همگرایی رکوردهای متعدد در سیستم اقلیمی، نشانه‌ای از بی‌ثباتی‌های آینده است. فقدان زیرساخت‌های گسترده تهویه مطبوع در بسیاری از مناطق اروپا، جمعیت را آسیب‌پذیر کرده و نیاز به تغییرات فوری در برنامه‌ریزی شهری و واکنش‌های اضطراری را ضروری می‌سازد. در حالی که این قاره با آینده‌ای با موج‌های گرمای مکرر و شدیدتر روبروست، تمرکز باید به سمت استراتژی‌های سازگاری بلندمدت، از جمله مدیریت بهتر آب، زیرساخت‌های مقاوم در برابر گرما و پروتکل‌های بهداشت عمومی قوی برای محافظت از شهروندان در برابر پیامدهای اجتناب‌ناپذیر گرمایش زمین تغییر کند.