جایزه نوبل پزشکی به پیشگامان نقشه‌برداری مغزی اپتوژنتیک اعطا شد

جایزه نوبل فیزیولوژی یا پزشکی به پیشگامان حوزه اپتوژنتیک، تکنیکی پیشگامانه که به محققان اجازه می‌دهد با استفاده از نور، عملکردهای درونی مغز را نقشه‌برداری و دستکاری کنند، اعطا شد. این روش انقلابی با ارائه کنترل بی‌سابقه بر مدارهای عصبی فردی و جایگزینی حدس و گمان با دستکاری سلولی با دقت بالا، زیست‌شناسی عصبی را به‌طور بنیادی متحول کرده است.

پر سونینگسون، رئیس کمیته نوبل فیزیولوژی یا پزشکی، بر ماهیت تحول‌آفرین این کشف تأکید کرد و گفت: «اپتوژنتیک فرصت‌هایی را برای نقشه‌برداری از مغز فراهم می‌کند که زمانی فقط در رویا می‌دیدیم.» کمیته نوبل تأکید کرد که دانشمندان اکنون می‌توانند با استفاده از تابش هدفمند، مدارهای عصبی خاص را در مغز روشن یا خاموش کنند، خاطرات را زنده کنند، احساسات ایجاد کنند و رفتارهای خاص را هدایت کنند.

تحقیقات بنیادی این حوزه به اوایل دهه ۲۰۰۰ بازمی‌گردد، زمانی که پیتر هگمن و گئورگ ناگل پروتئین حساس به نور «کانال‌رودوپسین» را در جلبک‌های سبز کشف کردند. کارل دایسروت با تکیه بر این مکانیسم بیولوژیکی، روشی را برای ادغام این پروتئین جلبکی در سلول‌های عصبی پستانداران توسعه داد و نشان داد که پالس‌های نوری می‌توانند مستقیماً نورون‌های خاصی را در مغز موش‌ها فعال کنند.

فراتر از رمزگشایی مسیرهای اساسی مغز، کاربرد اپتوژنتیک به‌سرعت به تحقیقات فیزیولوژیکی گسترده‌تر توسعه یافته است. این تکنیک در حال حاضر بینش‌های علمی حیاتی در مورد چگونگی تعامل سیستم عصبی مرکزی با سیستم‌های محیطی پیچیده در سراسر بدن انسان، از جمله تنظیم عصبی در بافت‌های قلب و روده، ارائه می‌دهد.