داروهای کاهش وزن روند پیری بیولوژیکی را تا سه سال کند می‌کنند

غول‌های داروسازی نوو نوردیسک و الای لیلی گزارش دادند که داروهای کاهش وزن GLP-1 به طور قابل‌توجهی روند پیری بیولوژیکی را کند می‌کنند. این شرکت‌ها در کنفرانس تحقیقات پیری و کشف دارو اعلام کردند که بیماران دارای اضافه وزن و دیابت، بر اساس ساعت‌های مولکولی پیری، کاهش سن بیولوژیکی را نشان داده‌اند. این ساعت‌ها با اندازه‌گیری تغییرات متیلاسیون DNA یا پروفایل‌های پروتئینی، نشان می‌دهند که درمان‌های GLP-1 فراتر از سرکوب اشتها، مزایای طول عمر دارند.

نیکولای رود از نوو نوردیسک بیان کرد که آزمایش‌های بالینی بهبود سن بیولوژیکی را در بافت‌های مختلف با میانگین کاهش دو تا سه سال نشان دادند. در ساعت‌های پروتئینی قلب، این کاهش به چهار سال رسید. استیو هوروات، پیشگام ساعت‌های اپی‌ژنتیک، این تغییر دو ساله را نتیجه‌ای قدرتمند دانست. کوین دافین از الای لیلی نیز کاهش مداوم سن بیولوژیکی در بیماران دریافت‌کننده تیرزپاتید را تأیید کرد.

نوو نوردیسک نمونه‌های خون ۱۰,۰۵۲ شرکت‌کننده را بررسی کرد و الای لیلی داده‌های اپی‌ژنتیک مصرف‌کنندگان مونجارو و زپ‌باند را تحلیل نمود. این یافته‌ها اعتباری حیاتی برای نشانگرهای زیستی ساعت پیری فراهم می‌کند. این داروها که به دلیل بهبود عملکرد کلیه و کاهش فشار خون شناخته شده‌اند، سال گذشته ده‌ها میلیارد دلار درآمد داشتند.

با وجود شاخص‌های امیدوارکننده، محققان برجسته نسبت به استفاده از درمان‌های GLP-1 به عنوان ضدپیری عمومی هشدار می‌دهند. وادیم گلادیشف تأکید کرد که اثرات ضدپیری در گروه‌های ناسالم متابولیک مشهود است، اما نتایج برای افراد سالم مطالعه نشده است. دانشمندان همچنین به عوارض جانبی مانند کاهش توده عضلانی اشاره کرده و بر لزوم آزمایش‌های دقیق‌تر تأکید کردند.