مطالعه جدید نشان می‌دهد: خوش‌بینی فناورانه دانشمندان را از اقدامات اقلیمی و تغییر سبک زندگی باز می‌دارد

بر اساس یک مطالعه بین‌المللی مهم که در نشریه «نامه‌های تحقیقات محیط‌زیست» منتشر شد، دانشمندانی که معتقدند نوآوری‌های فناورانه بحران اقلیمی را حل خواهند کرد، به میزان قابل‌توجهی کمتر در فعالیت‌های حمایتی اقلیمی شرکت می‌کنند یا ردپای کربنی شخصی خود را تغییر می‌دهند. محققان مدرسه اقتصاد لندن دریافتند که ایمان به راه‌حل‌های اثبات‌نشده، اغلب جایگزین تعاملات مدنی فوری شده و نوعی رضایت کاذب ایجاد می‌کند که تحول گسترده‌تر اجتماعی را تضعیف می‌نماید.

طبق نظرسنجی از بیش از ۹۰۰۰ دانشمند در ۱۱۵ کشور، کسانی که «خوش‌بینی فناورانه» داشتند، ۲۳ درصد کمتر از همتایان شکاک خود احتمال داشت که طومارها را امضا کنند یا به اعتراضات اقلیمی بپیوندند. آن‌ها همچنین ۱۸ درصد کمتر احتمال داشت که تغییرات سبک زندگی با تأثیر بالا مانند کاهش پروازهای شخصی، استفاده از خودرو یا روی آوردن به رژیم غذایی گیاهی را بپذیرند. در مجموع، ۲۷ درصد پاسخ‌دهندگان موافق بودند که فناوری تا حد زیادی بحران را حل می‌کند، در حالی که ۴۴ درصد مخالف و ۲۹ درصد بی‌طرف بودند.

فابیان دابلاندر، نویسنده اصلی این پژوهش، هشدار داد که خوش‌بینی فناورانه یک راه فرار سیاسی و شخصی آسان ارائه می‌دهد و به جای اصلاحات ساختاری اجتماعی-اقتصادی، وابستگی بیش از حد به راه‌حل‌های احتمالی را تشویق می‌کند. این مطالعه خاطرنشان کرد که این طرز فکر به‌ویژه در میان دانشمندان متمایل به راست و متخصصان علوم کاربردی و طبیعی رایج است که نشان می‌دهد گرایش‌های ایدئولوژیک و رشته‌های علمی مستقیماً بر واکنش‌های رفتاری فردی به فروپاشی اکولوژیکی تأثیر می‌گذارند.

کوین اندرسون، دانشمند برجسته اقلیمی از دانشگاه منچستر، ضمن تأیید این یافته‌ها استدلال کرد که دانشگاهیان بلندپایه اغلب از فناوری به عنوان عصای فکری برای فرار از مسئولیت شخصی استفاده می‌کنند. اندرسون اشاره کرد که ایمان به فناوری‌های آینده که هنوز اثبات نشده‌اند، به افراد اجازه می‌دهد تا تصمیمات دشوار امروز را به تعویق بیندازند و گسستی نگران‌کننده ایجاد کنند که در آن ایمان به نجات فناورانه، جایگزین بررسی دقیق علمی واقعیت‌های اقلیمی فعلی می‌شود.