ویدیو: ذخایر گازوئیل اروپا تنها ۱۰ روز از تقاضای جهانی را پوشش می‌دهد

در حالی که بازارهای جهانی انرژی با نوسانات جدیدی روبرو هستند، ارزیابی صریح اسامه ریضوی، کارشناس انرژی، تردیدهایی را در مورد کارایی استفاده از ذخایر استراتژیک گازوئیل اروپا برای کاهش جهش قیمت‌ها ایجاد کرده است. پس از درخواست مستقیم پرزیدنت ترامپ از کشورهای اروپایی برای آزادسازی بخشی از ذخایر گازوئیل خود، تحلیلگران با بررسی اعداد و ارقام نشان دادند که چنین اقدامی تنها یک تسکین گذرا خواهد بود. با توجه به وابستگی شدید اقتصاد جهانی به گازوئیل برای لجستیک، حمل‌ونقل دریایی و تولیدات صنعتی، این واقعیت که ذخایر اروپا برای تثبیت بازار بیش از دو هفته کافی نیست، آسیب‌پذیری بحرانی در زیرساخت‌های انرژی بین‌المللی را برجسته می‌کند.

به گفته ریضوی، حتی اگر تمام ۳۰۰ میلیون بشکه ذخایر گازوئیل اروپا به بازار عرضه شود، تنها تقاضای جهانی را برای ۱۰ تا ۱۱ روز پوشش می‌دهد. این ارزیابی کمی، یک واقع‌بینی تلخ برای سیاست‌گذارانی است که ذخایر استراتژیک را به عنوان راه حلی برای اختلالات زنجیره تأمین می‌بینند. ریضوی تأکید کرد که اگرچه فشار سیاسی برای کاهش قیمت‌ها قابل درک است، اما مقیاس عظیم مصرف جهانی، ذخایر استراتژیک موجود را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد و هرگونه مداخله را به جای تأثیر ساختاری بر ثبات قیمت بلندمدت، عمدتاً نمادین می‌کند.

از نظر تاریخی، ذخایر استراتژیک نفت برای مقابله با شوک‌های عرضه محلی یا درگیری‌های ژئوپلیتیکی که امنیت انرژی منطقه‌ای را تهدید می‌کند، طراحی شده بودند. با این حال، اقتصاد جهانی‌شده مدرن سطحی از پیوستگی را ایجاد کرده است که در آن تقاضا برای گازوئیل در تمام قاره‌ها به طور مداوم بالاست. اروپا که مدت‌هاست سبد انرژی خود را بین پالایش داخلی و واردات متعادل کرده است، اکنون در موقعیتی قرار دارد که ذخایر اضطراری‌اش به عنوان یک شبکه ایمنی جهانی دیده می‌شود، نقشی که هرگز برای آن در دوره‌های طولانی تقاضای بالا در نظر گرفته نشده بود.

برای مصرف‌کننده عادی، پیامدهای این عدم تعادل عرضه و تقاضا فوری و نگران‌کننده است. تحلیل‌های کارشناسی نشان می‌دهد که قیمت گازوئیل در ماه‌های آینده بالا باقی خواهد ماند و فشار صعودی مداومی بر هزینه‌های خانوار وارد خواهد کرد. از آنجا که گازوئیل سوخت اصلی حمل‌ونقل کالا است، قیمت‌های بالاتر در پمپ‌بنزین‌ها ناگزیر به هزینه‌های بالاتر برای مواد غذایی، لوازم الکترونیکی مصرفی و خدمات ضروری تبدیل می‌شود و در واقع به عنوان یک مالیات پنهان بر جمعیت جهانی در مرحله حساس بهبود اقتصادی عمل می‌کند.

با نگاه به آینده، تحلیلگران بازار هشدار می‌دهند که تکیه بر آزادسازی ذخایر، یک اقدام موقتی است که به مسئله اساسی ظرفیت تولید و گلوگاه‌های پالایشی نمی‌پردازد. کارشناسان معتقدند که تا زمانی که افزایش قابل توجهی در خروجی پالایش جهانی یا تغییری در مدیریت تقاضا صورت نگیرد، بازار همچنان در برابر شوک‌های قیمتی آسیب‌پذیر خواهد بود. چشم‌انداز آینده محتاطانه باقی مانده است و اجماع بر این است که امنیت انرژی نیازمند سرمایه‌گذاری‌های بلندمدت در زیرساخت‌ها است، نه تخلیه ذخایر اضطراری که قرار است آخرین خط دفاعی در برابر کمبودهای فاجعه‌بار باشند.