استلا مک‌کارتنی با تم «حیات دریایی، نه غذای دریایی» در نمایش بدون پشم پاریس موج ایجاد کرد

استلا مک‌کارتنی سال‌هاست که از حقوق حیوانات دفاع می‌کند، اما نمایش اخیر او در هفته مد پاریس، مسئله تولید پشم را به صدر اخبار صنعت مد آورده است. مک‌کارتنی با اعلام سیاست «بدون پشم» برای مجموعه جدید خود، دنیای مد را به چالش می‌کشد تا در اتکای خود به مواد مشتق شده از حیوانات تجدیدنظر کند. این نمایش که در باغ‌های سفارت بریتانیا برگزار شد، بر موضوع «حیات دریایی، نه غذای دریایی» متمرکز بود و از زیبایی‌شناسی الهام‌گرفته از اقیانوس برای اعتراض به هزینه‌های زیست‌محیطی و اخلاقی ماهیگیری تجاری و تأثیر گسترده صنعت مد بر اکوسیستم‌های دریایی استفاده کرد.

تعهد مک‌کارتنی به نوآوری در استفاده او از «پروتئین دم‌کرده» (Brewed Protein) مشهود است؛ یک جایگزین تخمیری و آزمایشگاهی برای کشمیر و پشم که با همکاری شرکت بیوتکنولوژی ژاپنی Spiber توسعه یافته است. در حالی که او اذعان می‌کند که پشم‌چینی انسانی امکان‌پذیر است، استدلال می‌کند که مقیاس صنعتی فعلی تولید پشم ذاتاً بی‌رحمانه است. او اظهار داشت: «من می‌توانم دقیقاً نشان دهم که پشم من از کجا می‌آید و به آن افتخار می‌کنم. اما من در این مورد تنها هستم و نباید باشم.» او بر ماهیت پرزحمت نظارت بر زنجیره‌های تأمین برای رعایت اخلاق تأکید کرد.

تمرکز این طراح بر رفاه حیوانات، رشته‌ای ثابت در طول ۳۰ سال فعالیت حرفه‌ای او بوده است. از نظر تاریخی، صنعت مد خز را به عنوان هدف اصلی اصلاحات اخلاقی در اولویت قرار داده است، اما جنجال‌های اخیر، از جمله مهار فیزیکی یک معترض Peta در هفته مد نیویورک، توجه را به سمت صنعت پشم معطوف کرده است. نمایش مک‌کارتنی به عنوان پلی بین زرق و برق مد بالا و واقعیت‌های تلخ تخریب محیط زیست عمل می‌کند؛ دوگانگی که او از زمان تأسیس برند خود با آن مواجه بوده است.

این نمایش توجه زیادی را به خود جلب کرد و حضور سلبریتی‌هایی مانند جنیفر لوپز و ژولیت بینوش در ردیف اول، تنش بین زرق و برق تقویم مد و جدیت پیام مک‌کارتنی را برجسته کرد. مک‌کارتنی با گنجاندن صدای سیلویا ارل، اقیانوس‌شناس، در دعوت‌نامه نمایش، موفق شد گفتمان را فراتر از زیبایی‌شناسی ارتقا دهد. این مجموعه شامل نقوش دلفین و لبه‌های موج‌مانند بود که به عنوان اعتراضی بصری علیه شکاف بین قدردانی جامعه از حیات دریایی و مصرف غذای دریایی عمل می‌کرد.

در نگاهی به آینده، موضع مک‌کارتنی نشان‌دهنده فشار فزاینده بر برندهای لوکس برای اتخاذ شفافیت رادیکال است. اتکای او به جایگزین‌های بیوتکنولوژی نشان‌دهنده گذار به آینده‌ای است که در آن مد سطح بالا دیگر نیازی به بهره‌برداری از حیوانات ندارد. از آنجایی که صنعت با نظارت فزاینده‌ای روبرو است، ابتکار «حیات دریایی» مک‌کارتنی به عنوان الگویی برای نحوه استفاده طراحان از پلتفرم خود برای حمایت از تغییرات سیستمی عمل می‌کند و مصرف‌کنندگان و همتایان را مجبور می‌کند تا با شکاف ناخوشایند بین قدردانی از طبیعت و مصرف صنعتی روبرو شوند.