درود از سوریه: جایی که زمان در گرمای کوره شیشه‌گر دمشقی ذوب می‌شود

در حومه تاریخی دمشق، یک استاد شیشه‌گر به سنتی چند صد ساله ادامه می‌دهد و به نظر می‌رسد که گرمای سوزان ۱۰۰ درجه تابستان هیچ تأثیری بر او ندارد. در حالی که دنیای روزنامه‌نگاری مدرن با سرعتی سرسام‌آور پیش می‌رود، این هنرمند تضادی آشکار ایجاد می‌کند و تمام تمرکز خود را بر فرآیند ریتمیک ذوب کردن، کشیدن و شکل دادن شیشه به فنجان‌ها، کوزه‌های روغن و لامپ‌های رنگارنگ می‌گذارد. کار او به عنوان یک لنگرگاه مراقبه عمل می‌کند و به ناظران یادآوری می‌کند که برخی از صنایع دستی نیازمند صبری هستند که از فوریت عصر دیجیتال فراتر می‌رود.

با وجود فشارهای فیزیکی شدید کوره، این هنرمند نسبت به محیط اطراف بی‌تفاوت باقی می‌ماند و ظروف شیشه‌ای با رنگ‌های جواهرنشان را با استفاده از تکنیک‌هایی که دهه‌ها تغییر نکرده‌اند، تولید می‌کند. اگرچه او آمارهای رسمی ارائه نمی‌دهد، اما فضای آرام مغازه گویای وضعیت اقتصادی فعلی است. تعهد شیشه‌گر به حرفه‌اش گواهی بر تاب‌آوری صنعتگران سوری است که میراث فرهنگی را حتی زمانی که تقاضای فوری برای کالاهای لوکس کم است، حفظ می‌کنند.

دمشق، یکی از قدیمی‌ترین شهرهای جهان که به طور مداوم مسکونی بوده، مدت‌هاست که قطب چنین صنایع دستی سنتی بوده است. با این حال، سایه جنگ داخلی تقریباً ۱۴ ساله سوریه بر اقتصاد محلی سنگینی می‌کند. اگرچه درگیری‌ها رسماً پایان یافته است، اما پیامدهای آن همچنان ملموس است. شهر قدیمی تاریخی، که زمانی مرکز پرجنب‌وجوش تجارت و گردشگری بود، اکنون با واقعیت آرام جمعیتی روبروست که برای بهبود پس از سال‌ها بی‌ثباتی و فرسایش بازارهای سنتی تلاش می‌کنند.

پیامدهای این رکود اقتصادی توسط صاحبان مشاغل کوچک به شدت احساس می‌شود. تورم افزایش یافته و هزینه زندگی را به شدت بالا برده است، که باعث شده حتی اقلام ساده‌ای مانند ظروف شیشه‌ای دست‌ساز برای بسیاری از ساکنان به یک کالای لوکس تبدیل شود. این تغییر اساساً رابطه بین صنعتگر و جامعه را تغییر داده است، زیرا بازار محلی برای هنرهای تزئینی و کاربردی کوچک شده و مغازه‌های حاشیه شهر قدیمی را تا حد زیادی خالی و از اقتصاد جهانی منزوی کرده است.

با نگاه به آینده، سرنوشت چنین صنایع دستی سنتی در سوریه نامشخص باقی مانده است. کارشناسان معتقدند که اگرچه تاب‌آوری این صنعتگران قابل توجه است، اما بقای حرفه آن‌ها به ثبات اقتصادی گسترده‌تر و بازگشت احتمالی گردشگری بستگی دارد. بدون تغییر قابل توجه در چشم‌انداز اقتصادی ملی، این تکنیک‌های باستانی در معرض خطر تبدیل شدن به یادگارهای گذشته هستند. در حال حاضر، شیشه‌گر به کار خود ادامه می‌دهد، چهره‌ای تنها که میراثی را در گرمای دنیایی در حال تغییر حفظ می‌کند.