نور کم‌فروغ: زندگی جیوتی کوماری پس از سفر جنجالی ۷۰۰ مایلی با دوچرخه

در سال ۲۰۲۰، جیوتی کوماری ۱۵ ساله با رکاب‌زنی ۷۰۰ مایلی برای انتقال پدر مجروحش از گورگرام به بیهار در دوران قرنطینه هند، به شهرتی جهانی رسید. با این حال، شش سال بعد، واقعیت زندگی او با آن موج اولیه تحسین‌ها تفاوت فاحشی دارد.

کوماری می‌گوید اکثر وعده‌های مالی سیاستمداران هرگز محقق نشد. کمک‌های اندک دریافتی نیز صرف بازسازی خانه برای تأمین امکانات اولیه شد. او می‌گوید: «سیاستمدارانی که وعده دادند... هیچ‌کس واقعاً چیزی نداد.» پس از مرگ پدرش در سال ۲۰۲۱، خانواده با بی‌ثباتی شدید مالی دست‌وپنج نرم می‌کنند.

با وجود شهرت جهانی، خانواده در چرخه فقر باقی مانده است. مادرش به عنوان آشپز کار می‌کند و جیوتی بین کارهای خانه و مراقبت از خواهر و برادرانش گرفتار است. این مسئولیت‌ها مانع پیشرفت تحصیلی او شده و هنوز نتوانسته امتحانات کلاس دوازدهم را به پایان برساند.

کوماری همچنان امیدوار است و بر تکمیل تحصیلات خود به عنوان تنها راه خروج از فقر تمرکز دارد. اگرچه او هنوز به دوچرخه‌سواری علاقه دارد، اما فشارهای بقا این ورزش را به حاشیه رانده است.