صنعت فولاد ارزشمند اوکراین در پی حملات موشکی روسیه به ویرانه تبدیل شد

کارخانه فولاد زاپوریژستال که مدت‌ها به عنوان قلب تپنده صنعتی زاپوریژیا شناخته می‌شد، پس از یک سری حملات موشکی ویرانگر روسیه، مجبور به تعطیلی نامحدود شده است. برای نسل‌ها، این مرکز به عنوان موتور اقتصادی اصلی شهر عمل می‌کرد و ۸۵۰۰ کارگر را در استخدام داشت و جامعه محلی را سرپا نگه می‌داشت. با این حال، پس از چهار موج حمله متمایز در ماه‌های اوت و سپتامبر، این سایت اکنون در ویرانه‌ها قرار دارد، کوره‌های بلند تخریب شده و زیرساخت‌ها از بین رفته‌اند که نشان‌دهنده یک نقطه عطف تلخ برای بخش متالورژی قدرتمند اوکراین است.

به گفته الکساندر میروننکو، مدیر عملیاتی مت‌اینوست، شرکت مادر این کارخانه، روسیه ۱۷ موشک را مستقیماً به سمت این تاسیسات شلیک کرد. تلفات انسانی سنگین بوده و هشت کارگر کشته و ۳۱ نفر زخمی شده‌اند. میروننکو خاطرنشان کرد که در حالی که تیم‌ها در حال پاکسازی آوار هستند، چشم‌انداز از سرگیری تولید بسیار نامشخص است. تلاش‌های قبلی برای راه‌اندازی مجدد یک کوره در عرض ده ساعت با حملات هوایی جدید خنثی شد که نشان‌دهنده دشواری شدید حفظ عملیات تحت بمباران مداوم هوایی است.

پیش از تهاجم تمام‌عیار سال ۲۰۲۲، صنعت معدن و متالورژی سنگ بنای اقتصاد اوکراین بود که تقریباً ۱۰ درصد از تولید ناخالص داخلی کشور و یک‌سوم کل صادرات آن را تشکیل می‌داد. این بخش برای بیش از نیم میلیون نفر اشتغال ایجاد کرده بود و از هر سیزده شغل، یکی به این صنعت مرتبط بود. از ماه اوت، روسیه به طور سیستماتیک این کارخانه‌ها را در سراسر کشور هدف قرار داده و عملاً این بخش را به توقف کشانده و سهم آن در اقتصاد ملی را به نزدیک صفر رسانده است.

پیامدهای این کارزار بسیار فراتر از کاهش تولید صنعتی است. مقامات محلی، از جمله الکساندر ویلکول، رئیس شورای دفاع، هشدار داده‌اند که تخریب این کارخانه‌ها بودجه‌های شهرداری را که برای ۳۰ تا ۷۰ درصد از بودجه خود به مالیات‌های صنعت فلزات متکی بودند، فلج می‌کند. این درآمد از خدمات ضروری از جمله گرمایش، مدارس و زیرساخت‌های اجتماعی حمایت می‌کرد. استانیسلاو زینچنکو از مرکز GMK هشدار می‌دهد که فروپاشی این شرکت‌ها بقای فیزیکی کل شهرها را تهدید می‌کند و احتمالاً باعث بحران انسانی عظیم و موج‌های مهاجرت می‌شود.

در نگاه به آینده، چشم‌انداز صنعت فولاد اوکراین همچنان تیره است. حتی اگر تولید بتواند از سر گرفته شود، کابوس لجستیکی راه‌آهن‌های آسیب‌دیده و خطر مرگبار برای کشتی‌رانی در بنادر مسدود شده، صادرات را به یک قمار تبدیل می‌کند. علاوه بر این، از دست دادن تولید داخلی فولاد، توانایی‌های دفاعی و تلاش‌های بازسازی اوکراین را مختل می‌کند. در حالی که کارگرانی مانند دنیس ماکسیچکو همچنان به پاکسازی آوار در نمایش مقاومت ادامه می‌دهند، کارشناسان معتقدند بدون تغییر اساسی در محیط امنیتی، دوران فولاد اوکراین به عنوان یک ستون اقتصادی جهانی ممکن است به پایانی اجباری و غم‌انگیز برسد.