ناباروری مردان به شدت کمتر از واقعیت گزارش می‌شود

تعداد اسپرم‌ها در سطح جهان از سال ۱۹۷۳ بیش از ۵۱ درصد کاهش یافته و سرعت این افت در سال‌های اخیر شتاب گرفته است. بر اساس یک بررسی در سال ۲۰۲۶ که در مجله Antioxidants منتشر شد، این بحران تا حد زیادی نادیده گرفته می‌شود زیرا مردان بسیار کمتر از زنان برای آزمایش ناباروری اقدام می‌کنند. کارشناسان هشدار می‌دهند که عدم آگاهی پیرامون سلامت باروری مردان به یک اپیدمی خاموش دامن زده است که همچنان توسط عموم و متخصصان پزشکی به درستی درک نمی‌شود.

ادیدیونگ آکانگ، زیست‌شناس تولیدمثل در دانشگاه لاگوس تأکید می‌کند که ناباروری مردان یک مشکل عظیم است که به شدت کمتر از واقعیت گزارش می‌شود. تحقیقات به رهبری آکانگ که در Scientific Reports منتشر شد، ۱۷ هزار نمونه مایع منی را تحلیل کرد و نشان داد که کیفیت شکل و اندازه اسپرم بین سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۹ حدود ۵۰ درصد کاهش یافته است. در نیجریه، تحرک اسپرم در همین دوره ۸۷ درصد افت داشته است. این آمار نشان‌دهنده شکست سیستماتیک در رسیدگی به سلامت مردان است، چرا که بسیاری از مردان به اشتباه فعالیت جنسی را با باروری برابر می‌دانند و واقعیت بیولوژیکی تعداد و کیفیت اسپرم را نادیده می‌گیرند.

از نظر تاریخی، باروری مردان نادیده گرفته شده است زیرا مردان فاقد سیگنال‌های بیولوژیکی ماهانه مانند چرخه قاعدگی هستند که زنان را به پایش سلامت باروری ترغیب می‌کند. در حالی که زنان اغلب زودتر به دنبال مشاوره پزشکی می‌روند، مردان تا زمانی که با مشکلات لقاح مواجه نشوند، اغلب تا سنین ۳۰ یا ۴۰ سالگی از آزمایش خودداری می‌کنند. انگ‌های فرهنگی نیز نقش دارند، به طوری که بسیاری از بیماران و خانواده‌هایشان به طور غریزی زن را مقصر ناباروری می‌دانند؛ پدیده‌ای که توسط متخصصان جنین‌شناسی مانند رفعت بیبی مشاهده شده است که می‌گوید ۸۰ درصد پرونده‌های او اکنون شامل عامل مردانه است.

فراتر از عوامل سبک زندگی مانند افزایش وزن، استرس و قرار گرفتن در معرض میکروپلاستیک‌ها، استفاده از استروئیدهای آنابولیک به عنوان یک عامل محرک حیاتی و اغلب پنهان ناباروری ظهور کرده است. تستوسترون مصنوعی که توسط بسیاری برای افزایش عملکرد ورزشی استفاده می‌شود، تولید طبیعی اسپرم را متوقف می‌کند. هریسون پوپ، محقق دانشگاه هاروارد اشاره می‌کند که اگرچه این داروها برای رشد عضلانی بسیار مؤثرند، اما می‌توانند آسیب دائمی به باروری وارد کنند. مطالعات نشان می‌دهد که حتی پس از قطع مصرف، بسیاری از مردان نمی‌توانند تعداد اسپرم طبیعی خود را بازیابند و کاربران طولانی‌مدت اغلب با اختلالات تولیدمثل غیرقابل بازگشت مواجه می‌شوند.

در چشم‌انداز آینده، جامعه پزشکی بر نیاز فوری به غربالگری زودهنگام و مداخلات سبک زندگی تأکید دارد. در حالی که مدیریت وزن و ترک سیگار می‌تواند در برخی موارد باروری را بازیابی کند، فرصت بهبودی با افزایش سن مردان کاهش می‌یابد. کارشناسان پیشنهاد می‌کنند که عادی‌سازی چکاپ‌های روتین سلامت باروری مردان، مشابه غربالگری پروستات، ضروری است. بدون تغییر در درک عمومی و عملکرد بالینی، کاهش جهانی کیفیت اسپرم همچنان چالش مهمی برای پزشکی تولیدمثل و سلامت جمعیت آینده خواهد بود.