شمار قربانیان ابولا در کنگو از ۴۰۰۰ نفر گذشت؛ سریع‌ترین شیوع ثبت‌شده در تاریخ

جمهوری دموکراتیک کنگو با یک بحران بهداشتی فاجعه‌بار روبروست، چرا که شمار قربانیان شیوع فعلی ابولا رسماً از مرز ۴۰۰۰ نفر عبور کرده است. مقامات وزارت بهداشت روز پنجشنبه تأیید کردند که این ویروس جان ۴۰۱۸ نفر را از میان ۸۳۰۰ مورد تأیید شده گرفته است که این امر آن را به سریع‌ترین شیوع ابولا در تاریخ ثبت‌شده تبدیل می‌کند. این اپیدمی که از ۱۵ مه آغاز شده، ناشی از ویروس نادر بوندیبوگیو است؛ سویه‌ای که در حال حاضر هیچ واکسن یا درمان پزشکی شناخته‌شده‌ای برای آن وجود ندارد و جوامع محلی و سازمان‌های امدادی بین‌المللی را در وضعیت اضطراری شدیدی قرار داده است.

داده‌های رسمی بر شدت وضعیت تأکید دارند؛ با وجود اینکه بیش از ۲۰۰۰ بیمار بهبود یافته‌اند، نرخ مرگ‌ومیر همچنان به‌طور نگران‌کننده‌ای بالا باقی مانده است. این بحران با اختلافات شدید کارگری تشدید شده است، زیرا کارکنان بهداشتی خط مقدم در بونیا، مرکز استان ایتوری، بارها برای مطالبه دستمزدهای پرداخت‌نشده دست به اعتصاب زده‌اند. این تیم‌های نظارتی که برای ردیابی تماس‌ها و شناسایی عفونت‌های جدید ضروری هستند، با شعار «پول نیست، داده نیست» اعتراض کرده‌اند که تلاش‌های مهار بیماری را به‌شدت مختل کرده است. علاوه بر این، جامعه پزشکی متحمل تلفات مستقیم شده و بیش از ۵۰ کارمند بهداشتی از جمله یک امدادگر سازمان پزشکان بدون مرز که به هلند منتقل شد، جان خود را از دست داده‌اند.

این هفدهمین شیوع ابولا در کنگو است، کشوری که از نظر تاریخی با این بیماری و چالش‌های نهادی عمیق دست‌به‌گریبان بوده است. بحران فعلی با بی‌اعتمادی گسترده به مقامات دولتی که ناشی از سال‌ها فساد و سوءمدیریت در فوریت‌های بهداشتی قبلی است، تشدید شده است. در بسیاری از مناطق، ساکنان ویروس را یک فریب می‌دانند که منجر به مقاومت در برابر مداخلات پزشکی شده است. این بدبینی ریشه‌دار است، زیرا دولت در تلاش برای اجرای رویکردی روستا‌محور است که نیازمند همکاری جامعه است؛ همکاری‌ای که اغلب توسط اطلاعات نادرست و نارضایتی‌های تاریخی از تشکیلات سیاسی حاکم تضعیف می‌شود.

تنش‌های اجتماعی و سیاسی به نقطه جوش رسیده و به خشونت علیه کسانی که سعی در مدیریت شیوع دارند، منجر شده است. اوایل این هفته، ماری-سلستین کاروندوا، یک سیاستمدار محلی، در بوتمبو به دلیل دفاع از اقدامات بهداشتی دولتی مورد ضرب و شتم قرار گرفت و کشته شد و خانه‌اش به آتش کشیده شد. چنین حوادثی محیط خطرناکی را که پرسنل پزشکی در آن فعالیت می‌کنند، برجسته می‌کند. سازمان جهانی بهداشت نگرانی عمیق خود را در مورد گسترش سریع جغرافیایی ویروس به مناطق بهداشتی جدید ابراز کرده است که منابع محدود را به نقطه شکست رسانده و تدارکات ارائه مراقبت‌های حیاتی به مناطق دورافتاده را پیچیده کرده است.

با نگاه به آینده، کارشناسان هشدار می‌دهند که کاهش موارد تأیید شده جدید که توسط مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌های آفریقا گزارش شده، ممکن است گمراه‌کننده باشد. تحلیلگران معتقدند که این کاهش ظاهری احتمالاً به دلیل ناامنی و ناتوانی تیم‌های بهداشتی در دسترسی به کانون‌های شیوع است، نه کاهش واقعی در انتقال. با ادامه گسترش ویروس، ترکیب بی‌ثباتی سیاسی، بی‌اعتمادی عمومی و فقدان واکسن‌های مؤثر، چشم‌انداز ناپایداری را ایجاد می‌کند. بدون تغییر قابل توجه در تعامل اجتماعی و تثبیت وضعیت امنیتی، انتظار می‌رود شمار قربانیان افزایش یابد که منطقه را بیش از پیش بی‌ثبات کرده و محدودیت‌های زیرساخت‌های بهداشتی جهانی را به چالش می‌کشد.