«غافلگیری اکتبر»؛ سایه تنش‌های ایران و آمریکا بر انتخابات ایالات متحده

سرویس بین‌الملل اوپا، ۳ آبان (اوپا) — در جریان انتخابات سال ۱۹۸۰، ستاد انتخاباتی رونالد ریگان نگران بود که جیمی کارتر با آزادی ۵۲ گروگان آمریکایی در تهران، شانس خود را برای پیروزی مجدد افزایش دهد. اگرچه گروگان‌ها در روز تحلیف ریگان آزاد شدند، اما گمانه‌زنی‌ها درباره توافق پشت‌پرده برای تأخیر در آزادی آنان به یک روایت سیاسی ماندگار تبدیل شد. تحقیقات کنگره در سال ۱۹۹۳ هیچ مدرکی دال بر تبانی نیافت، اما ادعاهای بن بارنز در سال ۲۰۲۳ مبنی بر تلاش حامیان ریگان برای جلوگیری از آزادی زودهنگام گروگان‌ها، این بحث را دوباره داغ کرد.

در سال ۱۹۹۲، لارنس والش، بازپرس ویژه، چهار روز پیش از انتخابات علیه کاسپار واینبرگر، وزیر دفاع پیشین، کیفرخواست جدیدی صادر کرد. اسناد فاش‌شده نشان داد که جورج اچ.دبلیو. بوش در ماجرای «ایران-کنترا» نقش پررنگ‌تری از آنچه ادعا می‌کرد، داشته است. این افشاگری اعتبار بوش را خدشه‌دار کرد و نشان داد که چگونه پیوندهای تاریخی با ایران می‌تواند معادلات انتخاباتی را برهم بزند.

در سال ۲۰۲۶، تنش‌های حل‌نشده میان دولت ترامپ و تهران همچنان بر فضای سیاسی سایه افکنده است. با وجود وعده رئیس‌جمهور مبنی بر عدم اقدام نظامی پیش از انتخابات ۳ نوامبر، نوسانات بازار و فشارهای اقتصادی ناشی از درگیری‌های منطقه‌ای، ستاد انتخاباتی جمهوری‌خواهان را تحت فشار قرار داده است.

هرگونه تحول دیپلماتیک یا تشدید تنش در روزهای باقی‌مانده تا انتخابات، با توجه به سابقه تاریخی «غافلگیری اکتبر»، زیر ذره‌بین قرار دارد. این پیشینه تاریخی باعث شده است تا هرگونه حرکت مرتبط با ایران در آستانه رأی‌گیری، به عنوان عاملی تعیین‌کننده در نتیجه نهایی تلقی شود.