مترسک‌های شناور: چگونه صیادان کورنوال از غرق شدن پرندگان دریایی در تورها جلوگیری می‌کنند

ابزارهای بازدارنده نوآورانه، از جمله بادبادک‌هایی به شکل پرنده و گوی‌های شناور تخصصی، توسط صیادان کورنوال برای جلوگیری از غرق شدن تصادفی پرندگان دریایی در تورهای گوشگیر به کار گرفته شده‌اند. هر ساله حدود ۹۵ هزار پرنده غواص، از جمله شاه‌کلنگ‌ها و گیلموت‌ها، پس از گرفتار شدن در تجهیزات ماهیگیری در سواحل اروپا جان خود را از دست می‌دهند. این ابتکار جدید که از طریق همکاری بین دانشمندان و انجمن سلطنتی حفاظت از پرندگان (RSPB) توسعه یافته است، با معرفی موانع بصری که پرندگان را از ورود به مناطق خطرناک ماهیگیری باز می‌دارد، قصد دارد این بحران زیست‌محیطی را کاهش دهد.

اثربخشی این دستگاه‌ها توسط داده‌های دقیق حاصل از یک آزمایش دو ساله که توسط دانشگاه اکستر و شرکت Fishtek Marine انجام شد، تأیید شده است. این مطالعه از نظارت دوربین روی ده شناور تجاری برای ردیابی رفتار پرندگان در اطراف تجهیزات استفاده کرد. نتایج نشان داد که «گوی چشم‌گیر» (LEB) که دارای یک سر چرخان با چشمان بزرگ است، صید جانبی پرندگان دریایی را ۵۹ درصد کاهش داد. حتی چشمگیرتر اینکه بادبادک‌های به شکل پرنده به کاهش ۷۱ درصدی در نرخ گرفتاری دست یافتند. تام هورتون، محقق اصلی، خاطرنشان کرد که این یافته‌ها برخی از قوی‌ترین شواهد تا به امروز را ارائه می‌دهند که بازدارنده‌های عملی و کم‌هزینه می‌توانند نرخ مرگ‌ومیر گونه‌های آسیب‌پذیر را به میزان قابل توجهی کاهش دهند.

از لحاظ تاریخی، تورهای گوشگیر - دیواره‌های عمودی تور که در زیر سطح آب آویزان هستند - تهدیدی مرگبار برای حیات دریایی ایجاد کرده‌اند و اغلب گونه‌های غیرهدف را به‌طور بی‌رویه صید می‌کنند. این تحقیق نشان داد که خطر صید جانبی بسیار فصلی است و اکثر حوادث در کورنوال در ماه‌های زمستان رخ می‌دهد. با شناسایی این الگوهای زمانی، حافظان محیط زیست اکنون می‌توانند استراتژی‌های هدفمندی را به صیادان ارائه دهند و اطمینان حاصل کنند که اقدامات کاهشی تنها در زمان و مکان مورد نیاز اجرا می‌شوند، که این امر تعادل بین پایداری ماهیگیری تجاری و حفاظت از محیط زیست را برقرار می‌کند.

پیامدهای این مطالعه فراتر از سواحل کورنوال است و الگویی مقیاس‌پذیر برای شیلات جهانی که با مشکلات مشابه صید جانبی دست و پنجه نرم می‌کنند، ارائه می‌دهد. برای صنعت ماهیگیری، اجرای این دستگاه‌ها نشان‌دهنده تغییری به سمت شیوه‌های پایدارتر بدون تحمیل بارهای عملیاتی سنگین است. یان روکسل، مدیر برنامه صید جانبی در RSPB، تأکید کرد که این نقطه عطف ثابت می‌کند که اهداف حفاظتی و منافع ماهیگیری تجاری نباید لزوماً با هم در تضاد باشند، مشروط بر اینکه راه‌حل‌های مبتنی بر شواهد در عملیات روزانه دریایی ادغام شوند.

در آینده، ادغام این بازدارنده‌ها در پروتکل‌های استاندارد ماهیگیری می‌تواند چشم‌انداز بقای جمعیت پرندگان دریایی اروپا را به‌طور اساسی تغییر دهد. کارشناسان پیشنهاد می‌کنند که مرحله بعدی این پروژه شامل پذیرش گسترده‌تر در مناطق مختلف و احتمالاً اصلاح فناوری برای رسیدگی به رفتارهای خاص پرندگان خواهد بود. از آنجایی که صنعت با فشار فزاینده‌ای برای اتخاذ شیوه‌های پایدار مواجه است، این ابزارهای ساده اما مؤثر، مسیری روشن را پیش رو قرار می‌دهند و نشان می‌دهند که نوآوری تکنولوژیک، هنگامی که با تحقیقات علمی همراه شود، می‌تواند با موفقیت تنوع زیستی دریایی را حفظ کرده و در عین حال از معیشت جوامع ساحلی حمایت کند.