دانشمندان عمیق‌ترین ماهی جهان را در سواحل ژاپن فیلم‌برداری کردند

در یک دستاورد پیشگامانه در زیست‌شناسی دریایی، دانشمندان موفق شدند از یک ماهی حلزونی جوان که در عمق خیره‌کننده ۸۳۳۶ متری (بیش از ۲۷ هزار فوت) در اقیانوس آرام شمالی شنا می‌کرد، فیلم‌برداری کنند. این کشف که در جریان کاوش در گودال‌های عمیق سواحل ژاپن صورت گرفت، رکوردهای قبلی برای عمیق‌ترین ماهی مشاهده‌شده را شکست. این سفر اکتشافی که توسط دانشگاه استرالیای غربی و دانشگاه علوم دریایی و فناوری توکیو هدایت می‌شد، از ربات‌های دریایی پیشرفته برای ثبت حیات در یکی از غیرقابل‌دسترس‌ترین محیط‌های زمین استفاده کرد.

آلن جیمیسون، زیست‌شناس دریایی و سرپرست این سفر اکتشافی، تأیید کرد که تیم او همچنین موفق به جمع‌آوری دو نمونه ماهی حلزونی دیگر در عمق ۸۰۲۲ متری شده است. این صیدهای فیزیکی، رکورد جدیدی برای عمیق‌ترین ماهی جمع‌آوری‌شده توسط انسان ثبت کرد. جیمیسون خاطرنشان کرد که این تصاویر داده‌های حیاتی در مورد سازگاری‌های فیزیولوژیکی گونه‌های اعماق دریا ارائه می‌دهد و تأکید کرد که توانایی ماهی حلزونی برای رشد در چنین فشارهای عظیمی، گواهی بر زیست‌شناسی تکاملی منحصربه‌فرد آن‌هاست.

این مأموریت بخشی از یک مطالعه جامع ۱۰ ساله است که با هدف نقشه‌برداری و درک جمعیت ماهی‌های ساکن در عمیق‌ترین گودال‌های جهان انجام می‌شود. از نظر تاریخی، عمیق‌ترین مشاهده ماهی حلزونی در سال ۲۰۰۸ در عمق ۷۷۰۳ متری رخ داده بود و محققان قبلاً در جمع‌آوری نمونه از اعماق بیش از ۸۰۰۰ متر با مشکل مواجه بودند. با استقرار سه ربات خودکار مجهز به دوربین‌های با وضوح بالا در گودال‌های ژاپن، ایزو-اوگاساوارا و ریوکیو، این تیم دامنه عمودی شناخته‌شده حیات مهره‌داران را به‌طور قابل‌توجهی گسترش داده است.

پیامدهای این کشف برای درک ما از اکوسیستم‌های اقیانوسی عمیق است. تصاویر نشان داد که ماهی حلزونی جوان به‌آرامی در کنار سخت‌پوستان شناور است؛ رفتاری که جیمیسون آن را به استراتژی بقا نسبت می‌دهد که در آن ماهی‌های جوان‌تر برای دوری از شکارچیان بزرگ‌تر در اعماق شدید باقی می‌مانند. این مطالعه همچنین نشان می‌دهد که چگونه جریان‌های منحصربه‌فرد اقیانوس آرام و منابع غذایی فراوان، از چنین حیات پویایی در اعماق حمایت می‌کنند و نگاهی نادر به مکانیسم‌های بقای گونه‌هایی که فاقد مثانه شنا هستند و بدن‌های شفاف تخصصی دارند، ارائه می‌دهد.

در آینده، تیم تحقیقاتی با موانع مالی و تکنولوژیکی قابل‌توجهی روبرو است. هزینه ساخت و بهره‌برداری از هر ربات حدود ۲۰۰ هزار دلار است که اکتشاف در اعماق دریا را به کاری پرهزینه تبدیل می‌کند. با وجود این محدودیت‌ها، جیمیسون همچنان خوش‌بین است که سرمایه‌گذاری مداوم، اطلاعات بیشتری را درباره موجودات مرموز اعماق دریا آشکار خواهد کرد. تحقیقات آینده بر چگونگی سازگاری این گونه‌ها با تغییرات دمای اقیانوس ناشی از تغییرات اقلیمی و پایداری بلندمدت این اکوسیستم‌های شکننده و منزوی در برابر افزایش علاقه انسان به منابع اعماق دریا متمرکز خواهد بود.