سالی فاجعه‌بار برای یخچال‌های طبیعی سوئیس با ذوب ۵ درصدی یخ‌ها پس از موج‌های گرما

یخچال‌های طبیعی سوئیس سالی فاجعه‌بار را پشت سر گذاشته‌اند و حدود ۵ درصد از کل حجم یخ خود را تنها در یک فصل از دست داده‌اند. این کاهش بی‌سابقه به ترکیبی مرگبار از زمستانی با بارش برف بسیار کم و تابستانی با موج‌های گرمای بی‌سابقه در سراسر اروپا نسبت داده می‌شود. دانشمندان اقلیم‌شناس تأکید می‌کنند که سرعت ذوب یخ‌ها از مدل‌های قبلی فراتر رفته و نشان‌دهنده یک نقطه عطف بحرانی برای اکوسیستم آلپ است.

داده‌های منتشر شده توسط یخچال‌شناسان تأیید می‌کند که این میزان از دست دادن یخ، از زمان آغاز ثبت رکوردها بی‌سابقه بوده و برخی از یخچال‌های کوچک‌تر به‌طور کامل ناپدید شده‌اند. کارشناسان آکادمی علوم سوئیس خاطرنشان کردند که فقدان پوشش برف محافظ در طول زمستان، یخ‌ها را در طول ماه‌های تابستان در معرض تابش شدید خورشید قرار داد. یکی از محققان ارشد اظهار داشت: «سرعت این تخریب تکان‌دهنده است؛ ما شاهد پاک شدن فیزیکی چشم‌انداز خود در زمان واقعی هستیم.»

از نظر تاریخی، یخچال‌های سوئیس به عنوان «برج‌های آب» اروپا عمل کرده‌اند و ذخایر آب شیرین ضروری را در دوره‌های خشک تأمین می‌کنند. در طول قرن گذشته، این یخچال‌ها در حال عقب‌نشینی بوده‌اند، اما سرعت فعلی با ذوب تدریجی مشاهده شده در قرن بیستم تفاوت فاحشی دارد. اثر تجمعی سال‌های گرم متوالی، مناطق انباشت یخ را که قبلاً به یخچال‌ها اجازه می‌داد در زمستان‌های سردتر بازسازی شوند، از بین برده است.

پیامدهای این از دست دادن یخ فراتر از تخریب زیبایی‌شناختی کوه‌های آلپ است. جوامع محلی با افزایش خطرات ریزش سنگ و رانش زمین مواجه هستند، زیرا لایه‌های منجمد دائمی که دامنه‌های کوه را کنار هم نگه می‌دارند، در حال ذوب شدن هستند. علاوه بر این، بخش‌های کشاورزی و انرژی برای کمبود آب آماده می‌شوند، زیرا جریان‌های فصلی که نیروگاه‌های برق‌آبی را تأمین می‌کنند و کشاورزی پایین‌دست را حفظ می‌کنند، به‌طور فزاینده‌ای غیرقابل پیش‌بینی و غیرقابل اعتماد شده‌اند.

با نگاهی به آینده، اقلیم‌شناسان هشدار می‌دهند که بدون کاهش فوری و شدید گازهای گلخانه‌ای در سطح جهانی، اکثریت یخچال‌های سوئیس ممکن است تا پایان قرن ناپدید شوند. مسیر فعلی نشان می‌دهد که حتی اگر دمای جهانی تثبیت شود، حرکت فرآیند ذوب برای دهه‌ها ادامه خواهد داشت. استراتژی‌های سازگاری آینده باید بر مدیریت آب و تاب‌آوری زیرساخت‌ها متمرکز شود تا تأثیرات اجتماعی-اقتصادی اجتناب‌ناپذیر یک چشم‌انداز بدون یخ کاهش یابد.