هوش مصنوعی رمز ناپلئون را پس از دو قرن شکست

هوش مصنوعی با رمزگشایی یک نامه نظامی فوق‌سری که به دستور ناپلئون بناپارت نوشته شده بود، به دستاوردی تاریخی دست یافت؛ نامه‌ای که بیش از دو قرن غیرقابل خواندن باقی مانده بود. این سند که از مقر اوژن دو بوهارنه، نایب‌السلطنه ایتالیا صادر شده بود، یک دستورالعمل رمزگذاری‌شده برای ژنرال فرانسوی، آگوست دو مارمون بود. این معمای پیچیده تاریخی سرانجام توسط کارتر چرچ، مهندس شرکت امنیت سایبری سنتینل‌وان، با استفاده از مدل GPT-6 Astra شرکت OpenAI حل شد تا شکاف میان رمزنگاری قرن نوزدهم و قدرت محاسباتی مدرن پر شود.

این مدل هوش مصنوعی با موفقیت تصویر را رونویسی کرد و رمز جایگزینی هموفونیک پیچیده را در حدود شش ساعت شکست. به گفته چرچ، این فرآیند شامل تقسیم صفحه ۱۲۰۲ در ۱۸۳۶ به ردیف‌های قابل مدیریت، شناسایی ۱۷۵ علامت دست‌نویس متمایز و ارجاع متقابل آن‌ها با اسناد تاریخی بود. متن رمزگشایی‌شده، تحرکات خاص نیروها از جمله موقعیت نیروهای باواریایی، لهستانی و فرانسوی را فاش می‌کند. دستور ناپلئون تأکید داشت که پیام توسط یک افسر قابل اعتماد حمل شود و می‌گوید: «روس‌ها علیه اتریش در حال حرکت هستند و ارتش فریولی امروز هشتاد هزار نفر است.»

از نظر تاریخی، این سند به مارس ۱۸۰۹ بازمی‌گردد، دورانی که اروپا در آستانه جنگ بود. اتریش فعالانه برای به چالش کشیدن سلطه فرانسه آماده می‌شد، در حالی که بخش قابل توجهی از قدرت نظامی ناپلئون در جنگ شبه‌جزیره در اسپانیا گرفتار شده بود. ژنرال مارمون که در دالماسی مستقر بود، در صورت وقوع حمله اتریش با تهدید دائمی انزوا روبرو بود. مکاتبات ناپلئون برای اطمینان دادن به فرماندهانش از مقیاس عظیم نیروهای متحد فرانسوی و تشویق آن‌ها به عدم ترس از مقاومت‌های محلی یا درگیری‌های جزئی طراحی شده بود.

پیامدهای این کشف فراتر از کنجکاوی تاریخی صرف است، زیرا کاربرد عمیق هوش مصنوعی در تحقیقات آرشیوی و رمزنگاری را نشان می‌دهد. با بازسازی موفقیت‌آمیز محتوای این دستورالعمل رمزگذاری‌شده، محققان درک روشن‌تری از پروتکل‌های ارتباطی استراتژیک مورد استفاده در طول جنگ‌های ناپلئونی به دست آورده‌اند. این افشاگری که اتریش به دلیل حمله از همه طرف به سمت «ویرانی» می‌رفت، نگاهی زنده به جنگ روانی و برنامه‌ریزی استراتژیک آن دوران ارائه می‌دهد و دیدگاه جدیدی به مورخان در مورد پیش‌زمینه حمله ۱۸۰۹ می‌دهد.

در آینده، این موفقیت سابقه جدیدی برای نحوه استفاده از هوش مصنوعی برای باز کردن حجم عظیمی از داده‌های تاریخی رمزگذاری‌شده ایجاد می‌کند که قبلاً غیرقابل حل تلقی می‌شدند. کارشناسان پیشنهاد می‌کنند که روش‌شناسی توسعه‌یافته توسط چرچ—ترکیب رونویسی تصویر با شکستن کد خودکار—می‌تواند برای هزاران سند خوانده‌نشده دیگر در آرشیوهای جهانی اعمال شود. با ادامه تکامل مدل‌های هوش مصنوعی، مرز بین گذشته و حال نازک‌تر می‌شود و آینده‌ای را نوید می‌دهد که در آن اسرار تاریخ دیگر پشت محدودیت‌های رمزگشایی دستی انسان پنهان نخواهند ماند.