فرمانده آرتمیس ۲ از لحظات دلهره‌آور در دورترین فاصله از زمین گفت

سرویس بین‌الملل اوپا، ۲۷ مهر (اوپا) — وایزمن در تنریف توضیح داد که وقتی مسافت فضاپیما از مرز ۲۱۹,۶۶۷ مایل دریایی فراتر رفت، او و سایر اعضای تیم شامل ویکتور گلاور، کریستینا کخ و جرمی هانسن، لحظات پرتنشی را سپری کردند. این وضعیت تا زمان تغییر مسیر به سمت زمین ادامه یافت.

جرمی هانسن، متخصص مأموریت، پیش از پرتاب در اول آوریل ۲۰۲۶ از مرکز فضایی کندی، به احتمال بروز نقص فنی فاجعه‌بار اشاره کرده بود. او تأکید کرد که فضانوردان پیش از ترک زمین، ریسک‌های این سفر را پذیرفته بودند. کپسول اوریون در نهایت پس از طی ۷۰۰,۲۳۷ مایل، در ۱۰ آوریل ساعت ۵:۰۷ بعدازظهر به وقت محلی در اقیانوس آرام فرود آمد.

در مرحله بازگشت، فضانوردان فشار گرانشی چهار برابر حد معمول را تجربه کردند. کپسول اوریون در ارتفاع ۲۲ هزار پایی چترهای ترمز و سپس چترهای اصلی را باز کرد تا سرعت فرود به ۲۰ مایل در ساعت برسد. وایزمن از احساس «زمین‌زدگی» و تأثیر روانی مشاهده سیاره از اعماق فضا به عنوان چالش‌های اصلی یاد کرد.

پس از پایان مأموریت، اعضای تیم مدال‌های استیون هاوکینگ را دریافت کردند. وایزمن منظره خورشیدگرفتگی پشت ماه را تجربه‌ای فراتر از درک انسانی توصیف کرد. آرتمیس ۲ نخستین مأموریت سرنشین‌دار ماه از سال ۱۹۷۲ محسوب می‌شود که گامی کلیدی در برنامه اکتشافات قمری ناسا است.