اوکراین مقابل ایرلند شمالی: خاطرات یورو ۲۰۱۶ بسیار است، اما مایکل اونیل بر آینده متمرکز است

در حالی که ایرلند شمالی آماده می‌شود تا در یک مکان بی‌طرف در اسلواکی به مصاف اوکراین برود، دنیای فوتبال ناگزیر به یاد دیدار نمادین یورو ۲۰۱۶ در لیون می‌افتد. آن مسابقه تاریخی که با تگرگ، ضربه سر گرت مک‌آولی و شعارهای پرشور هواداران تعریف شد، همچنان یکی از ارکان اصلی تاریخ فوتبال ایرلند شمالی است. با این حال، مایکل اونیل، سرمربی تیم، مصمم است اطمینان حاصل کند که تیم فعلی‌اش در سایه گذشته زندگی نمی‌کند و تأکید دارد که تمرکز باید بر چالش‌های حال و جاه‌طلبی‌های آینده باقی بماند.

اونیل با تأمل در مورد گذار از دوران ۲۰۱۶ به ترکیب فعلی، خاطرنشان کرد که تنها دو بازیکن از آن تیم تاریخی، یعنی جاش ماگینس و پدی مک‌نیر، در گروه فعلی فعال هستند. سرمربی به تغییر نسلی آشکار اشاره کرد و گفت که اعضای فعلی تیم مانند سداک اونیل و بریدن گراهام در زمان آن پیروزی معروف تنها هشت سال داشتند. اونیل گفت: «ما مدام به آن بازی فکر نمی‌کنیم و به بازیکنان نمی‌گوییم که این چیزی است که باید به آن برسیم. امیدوارم این تیم بتواند تاریخ خودش را بنویسد و ما باید به آنها اجازه دهیم این کار را انجام دهند.»

زمینه این مسابقه به دلیل درگیری‌های جاری بین اوکراین و روسیه پیچیده شده است که باعث شده بازی در ترناوا، اسلواکی برگزار شود. تیم فعلی ایرلند شمالی بسیار جوان است و میانگین سنی شروع‌کننده آن در بازی‌های اخیر مقابل مجارستان به ۲۲.۵ سال کاهش یافته است. در حالی که بازیکنان با تجربه‌ای مانند استیون دیویس به نقش‌های مربیگری منتقل شده‌اند تا راهنمایی کنند، هسته اصلی تیم متشکل از بازیکنانی است که در زمان برگزاری تورنمنت ۲۰۱۶ هنوز در مدرسه بودند و این نشان‌دهنده بازسازی کامل ساختار ملی است.

با وجود جوانی تیم، پیامدهای عملکردهای اخیر در لیگ ملت‌ها مثبت بوده است. یک گل پیروزی‌بخش دراماتیک در دقیقه ۹۹ مقابل گرجستان و یک تساوی بدون گل مقاوم در برابر تیم مجارستان به رهبری دومینیک سوبوسلای، بلوغ رو به رشد تیم را نشان داده است. این نتایج نشان می‌دهد که تیم قادر است در برابر حریفان سطح بالای اروپایی ایستادگی کند، حتی زمانی که خستگی ناشی از سفرهای طولانی به یک عامل تبدیل می‌شود، همانطور که در سفر ۵۰۰۰ مایلی به تفلیس مشاهده شد.

با نگاه به آینده، اونیل کاملاً بر هدف بلندمدت راهیابی به مسابقات قهرمانی اروپا در سال ۲۰۲۸ متمرکز است. او اذعان می‌کند که اگرچه اوکراین فاقد ستاره‌های فردی در سطح جهانی مانند خویچا کواراتسخلیا یا دومینیک سوبوسلای است، اما آنها از قدرت جمعی خطرناکی برخوردارند. اونیل معتقد است که با تمرکز بر نظم تاکتیکی تیم به جای تهدیدهای فردی، تیم جوانش می‌تواند به توسعه خود ادامه دهد و در نهایت دوباره خود را به عنوان یک نیروی رقابتی در تورنمنت‌های بزرگ بین‌المللی تثبیت کند.