می‌دانستم توافقی با بارسا وجود داشت: اعتراف صادقانه خوانله

خوان کاستانیو کیروس، معروف به خوانله یا 'ال پیچون د روسس'، یکی از بااستعدادترین فوتبالیست‌های اسپانیایی است که در اواخر قرن بیستم و اوایل قرن بیست و یکم ظهور کرد. او که محصول آکادمی پربار ماریو بود، بهترین سال‌های دوران حرفه‌ای خود را در رئال ساراگوسا سپری کرد و با این تیم دو قهرمانی کوپا دل ری در سال‌های ۲۰۰۱ و ۲۰۰۴ به دست آورد. با این حال، زندگی او پس از بازنشستگی با چالش‌های بزرگی از جمله تشخیص اختلال دوقطبی، مشکلات روانی و حتی یک دوره حبس روبرو شد. خوانله در ۵۵ سالگی در مصاحبه‌ای با روزنامه 'آس'، به مرور مسیر حرفه‌ای خود و ماجرای انتقال نافرجامش به بارسلونا پرداخت.

در این مصاحبه، خوانله فاش کرد که بخشی از یک توافق همکاری استراتژیک بین اسپورتینگ خیخون و اف‌سی بارسلونا بوده است. او اشاره کرد که باشگاه کاتالان یک گزینه خرید به ارزش ۱۰۰ میلیون پزتا برای گروهی از بازیکنان شامل او، پیتو آبلاردو، خاوی مانجارین و ایوان ایگلسیاس داشت. اگرچه در نهایت تنها ایگلسیاس به نیوکمپ رفت، خوانله بدون هیچ کینه‌ای گفت: 'حیف شد، چون خیلی دوست داشتم برای بارسا بازی کنم، همان‌طور که برای رئال هم دوست داشتم. به ایوان تبریک گفتم، اما به مسیر حرفه‌ای خودم افتخار می‌کنم.'

مسیر حرفه‌ای او با حضور در اسپورتینگ و ساراگوسا تعریف شد، اما تاریخچه شخصی او نیز به همان اندازه قابل توجه است. خوانله با صراحت درباره وضعیت سلامتی خود صحبت کرد و اشاره داشت که دو سال پیش دچار سکته مغزی شده و در حال حاضر در روند بهبودی آهسته اما پیوسته قرار دارد. در مورد مبارزه طولانی‌مدت خود با سلامت روان، او تأکید کرد که وضعیت خود را از طریق ترکیبی از دارو، درمان حرفه‌ای و نظارت پزشکی مدیریت می‌کند تا اختلال دوقطبی‌اش پس از سال‌ها بی‌ثباتی تحت کنترل باقی بماند.

خوانله در مورد دوران حضورش در زندان، جایی که یک سال را در آن سپری کرد، این تجربه را دوره‌ای از حبس عمیق توصیف کرد که از نظر بازپروری دستاورد چندانی نداشت. او اشاره کرد که فوتبال تنها راه فرار او بود، زیرا او و سایر زندانیان تحت هدایت یک مربی، مسابقاتی را در آخر هفته‌ها برگزار می‌کردند. این ساختار، تسکینی موقت برای واقعیت تلخ محرومیت از آزادی بود، هرچند او اذعان می‌کند که خود این تجربه کمکی به رشد شخصی یا کمکی که در آن مرحله دشوار زندگی نیاز داشت، نکرد.

با نگاه به آینده و وضعیت فعلی فوتبال، خوانله همچنان یک ناظر مشتاق است. او از پدیده جوان بارسلونا، لامین یامال، تمجید کرد و او را استعدادی منحصر به فرد توصیف کرد که مهارت و اخلاق کاری لازم برای رسیدن به قله‌های فوتبال را دارد. در حالی که خوانله به مسیر بهبودی و تأمل خود ادامه می‌دهد، داستان او یادآور شکنندگی ورزشکاران حرفه‌ای و تاب‌آوری مورد نیاز برای عبور از زندگی پس از محو شدن نورافکن‌هاست.