مطالعه نشان می‌دهد که به دستیاران هوش مصنوعی با ظاهر زنانه ۱۰ درصد کمتر از همتایان مرد پرداخت می‌شود

بر اساس مطالعه جدید دانشگاه لیمریک، سوگیری‌های جنسیتی انسانی حتی در تعامل با هوش مصنوعی در محیط‌های کاری مجازی نیز باقی می‌ماند. این تحقیق نشان داد که کارگران به دستیاران هوش مصنوعی با ظاهر زنانه، برای انجام وظایف کاملاً یکسان، ۱۰ درصد کمتر از همتایان مرد خود پرداخت کرده‌اند. این یافته‌ها نشان می‌دهد که چگونه تعصبات اجتماعی انسان می‌تواند ناخودآگاه به محیط‌های کاری دیجیتال منتقل شود، حتی زمانی که کاربران ادعا می‌کنند با همه دستیاران مجازی به طور برابر رفتار می‌کنند.

در مطالعه‌ای با عنوان «انسان‌نما و مرد؟ چگونه طراحی دستیار هوش مصنوعی با اعتماد و پاداش پولی در محیط کار واقعیت مجازی مرتبط است»، محققان ۱۸۹ شرکت‌کننده را در یک دفتر کار واقعیت مجازی قرار دادند. کارگران با چهار دستیار متمایز که توسط مدل gpt-4-1106-preview اوپن‌ای‌آی پشتیبانی می‌شدند، تعامل داشتند. با وجود عملکرد یکسان و ارزیابی‌های تقریباً برابر، شرکت‌کنندگان زن و مرد به «یوهانا» به طور قابل توجهی پول کمتری نسبت به «یوهان» پرداخت کردند و در عین حال آواتار مرد را انسان‌نماتر ارزیابی کردند.

فراتر از نابرابری جنسیتی، این آزمایش بر ترجیح آشکار برای هوش مصنوعی انسان‌نما تأکید کرد. شرکت‌کنندگان به هر دو آواتار انسان‌نما بسیار بیشتر از چت‌بات یا ربات رومیزی اعتماد داشتند. یکی از شرکت‌کنندگان اشاره کرد که حضور یوهانا در نزدیکی او باعث می‌شد احساس کند یک همکار واقعی در کنارش نشسته است.

این یافته‌ها در حالی منتشر می‌شود که سیستم‌های خودمختار به سرعت در محیط‌های شرکتی نفوذ می‌کنند. طبق گزارش شرکت مشاوره Accelirate، نزدیک به ۷۹ درصد از شرکت‌ها اکنون از عوامل هوش مصنوعی استفاده می‌کنند. محققان نتیجه گرفتند که با ادغام یکپارچه‌تر کارگران دیجیتال در جریان‌های کاری سازمانی، سازمان‌ها باید سوگیری‌های عمیق انسانی را در نظر بگیرند تا از بازتولید نابرابری‌های دستمزد و تفاوت‌های ادراکی دنیای واقعی در اکوسیستم‌های هوش مصنوعی جلوگیری کنند.