پوتین هیچ نشانه‌ای از توقف جنگ نشان نمی‌دهد و روسیه بر موضع خود در اوکراین پافشاری می‌کند

سخنرانی اخیر ولادیمیر پوتین در پارلمان روسیه نشان‌دهنده تعهد قاطع به درگیری‌های جاری در اوکراین است، که با حمایت دومای دولتی که بیش از هر زمان دیگری با کرملین همسو است، تقویت شده است. پس از یک رای‌گیری قانونی که سلطه حزب حاکم روسیه متحد را تثبیت کرد، رهبری روسیه اقدامات خود را به عنوان دستوری از سوی مردم توصیف می‌کند. در حالی که جامعه بین‌المللی برای هرگونه نشانه‌ای از کاهش تنش نظاره‌گر است، فضای حاکم در مسکو نشان می‌دهد که «عملیات ویژه نظامی» بدون وقفه ادامه خواهد یافت و کرملین علاقه چندانی به راه‌های خروج دیپلماتیک یا مذاکرات صلح نشان نمی‌دهد.

با وجود تلفات سنگین در میدان نبرد و فشارهای اقتصادی فزاینده، پوتین همچنان به توانایی روسیه برای دستیابی به پیروزی نظامی اطمینان دارد. گزارش‌های رسانه‌های روسیه بر تمرکز استراتژیک بر بهره‌برداری از کمبود موشک‌های پدافند هوایی اوکراین تأکید دارند و مسکو حملات خود را با استفاده از موشک‌های بالستیک و پهپادهای جت‌موتور تشدید کرده است. سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه، موضعی سرسختانه اتخاذ کرده و این درگیری را جنگی گسترده‌تر از سوی اروپا علیه روسیه توصیف کرده و نگرانی‌های غرب در مورد تخریب زیرساخت‌های غیرنظامی را به عنوان اقدامات ضروری برای از بین بردن آنچه او تهدید نئونازی می‌نامد، رد کرده است.

از لحاظ تاریخی، کرملین از انجمن‌های سالانه‌ای مانند باشگاه بحث والدای برای ترسیم جهان‌بینی ژئوپلیتیک خود استفاده کرده است و شاخص‌های فعلی به تداوم تهاجم تمام‌عیار اشاره دارند. این درگیری به یک مبارزه پیچیده در «منطقه خاکستری» تبدیل شده است که با تاکتیک‌های جنگ ترکیبی از جمله حملات سایبری، خرابکاری و نقض حریم هوایی در سراسر اروپا مشخص می‌شود. این استراتژی با هدف فرسایش اراده غرب و وادار کردن کشورهای اروپایی به کاهش حمایت‌های نظامی و مالی از کی‌یف دنبال می‌شود که مسکو آن را مانع اصلی اهداف استراتژیک خود در منطقه می‌داند.

مقامات غربی به طور فزاینده‌ای از تشدید این تاکتیک‌های ترکیبی نگران هستند و به حوادثی مانند کشف پهپادهای حامل مواد منفجره در نزدیکی هواپیماهای غیرنظامی در آلمان اشاره می‌کنند. در حالی که درگیری نظامی مستقیم با ناتو با توجه به دشواری ارتش روسیه در اشغال کامل منطقه دونباس بعید به نظر می‌رسد، لفاظی‌های کرملین برای ایجاد ترس و بی‌ثباتی سیاسی در پایتخت‌های اروپایی طراحی شده است. استراتژیست‌هایی مانند سرگئی کاراگانوف حتی پیشنهاد کرده‌اند که اگر حمایت غرب از اوکراین ادامه یابد، روسیه ممکن است تشدید تنش‌های متعارف یا حتی هسته‌ای را در نظر بگیرد، هرچند چنین تهدیداتی به طور گسترده به عنوان جنگ روانی تلقی می‌شوند.

در نگاه به آینده، چشم‌انداز همچنان تیره است زیرا مسکو همچنان جنگ را به عنوان مبارزه‌ای وجودی علیه «زور عریان» غرب ترسیم می‌کند. کرملین با رد انتقادات بین‌المللی و پافشاری بر روایت خود از یک رژیم نئونازی در کی‌یف، به طور موثری نشان داده است که آماده توقف جنگ نیست. با نزدیک شدن به ماه‌های زمستان، ترکیب بمباران‌های هوایی تشدید شده و تهدیدات ترکیبی مداوم نشان می‌دهد که جنگ در اوکراین احتمالاً به تشدید خود ادامه خواهد داد و شکاف بین روسیه و جامعه جهانی را عمیق‌تر خواهد کرد.