نامزدهای برزیلی با وعده مبارزه با خشونت به دنبال جلب نظر زنان هستند

در آستانه انتخابات ریاست‌جمهوری ۴ اکتبر برزیل، نامزدها به شدت در حال جلب نظر رای‌دهندگان زن هستند که ۵۳ درصد از رای‌دهندگان کشور را تشکیل می‌دهند. سناتور فلاویو بولسونارو اخیراً با تکان دادن یک چاقوی بزرگ روی صحنه و وعده اخته شیمیایی برای متجاوزان، خبرساز شد؛ اقدامی که با هدف جلب توجه رای‌دهندگانی که نگران نرخ فزاینده جرم و جنایت هستند، انجام شد. این استراتژی بازتاب‌دهنده درک سیاسی گسترده‌تری است که زنان، که در پیروزی خفیف لوئیز ایناسیو لولا داسیلوا در سال ۲۰۲۲ نقش تعیین‌کننده‌ای داشتند، اکنون به دموگرافیک تعیین‌کننده در فضای سیاسی دوقطبی تبدیل شده‌اند.

نظرسنجی‌ها نشان‌دهنده رقابتی تنگاتنگ بین لولا و سناتور بولسونارو است و انتظار نمی‌رود هیچ‌کدام در دور اول پیروزی قاطعی کسب کنند. هر دو کمپین پلتفرم‌های خود را بر خشونت مبتنی بر جنسیت متمرکز کرده‌اند، موضوعی حیاتی که طبق گزارش مجمع امنیت عمومی برزیل، بیش از یک نفر از هر سه زن در برزیل در سال گذشته قربانی خشونت جنسی یا جنسیتی شده‌اند. تنها در سال ۲۰۲۵، ۱۵۷۱ زن قربانی زن‌کشی شدند که بالاترین آمار سالانه از زمان تعریف قانونی این جرم در سال ۲۰۱۵ است. رئیس‌جمهور لولا در مجمع عمومی سازمان ملل بر تعهد خود به برزیلی عاری از زن‌کشی تاکید کرد، در حالی که بولسونارو ابزارهای گزارش‌دهی مبتنی بر هوش مصنوعی و گسترش شبکه‌های پناهگاهی را پیشنهاد می‌دهد.

خشونت مبتنی بر جنسیت ریشه‌های عمیقی در برزیل دارد، اما موارد برجسته اخیر خشم عمومی و فشار سیاسی را تشدید کرده است. از تجاوز گروهی وحشیانه به یک نوجوان در کوپاکابانا تا قتل خانگی یک افسر پلیس نظامی، تکرار این جنایات نامزدها را وادار کرده است که از لفاظی فراتر بروند. در حالی که لولا از تقویت محافظت‌های موجود مانند نظارت الکترونیکی بر مجرمان دفاع می‌کند، هر دو نامزد اذعان دارند که تغییرات اساسی نیازمند تایید پارلمانی برای قوانین مجازات سخت‌تر است، فرآیندی که همچنان با موانع قانونی و بن‌بست‌های حزبی مواجه است.

فراتر از وعده‌های انتخاباتی فوری، سازمان‌های فمینیستی در حال بسیج شدن هستند تا اطمینان حاصل کنند که این تعهدات پس از انتخابات فراموش نمی‌شوند. فعالان خواستار آن هستند که نامزدها تعهدات رسمی برای اولویت‌بندی جرم‌انگاری زن‌ستیزی و اجرای برنامه‌های آموزشی جامع را امضا کنند. کارمن سیلوا، فعال برجسته، خاطرنشان کرد که اگرچه وعده‌های انتخاباتی رایج هستند، اما کار اصلی پس از ریخته شدن آرا آغاز می‌شود. این گروه‌ها اکنون در حال انجام نظرسنجی برای تعیین اولویت‌های قانونی هستند و فعالانه نامزدهای زن را برجسته می‌کنند تا اطمینان حاصل کنند که صدای زنان صرفاً به عنوان اهرم انتخاباتی استفاده نمی‌شود.

با نگاه به آینده، کارشناسان معتقدند که چالش اصلی نه در فقدان قوانین، بلکه در فقدان بودجه و اراده سیاسی برای اجرای آن‌هاست. با وجود قدرت انتخاباتی زنان، آن‌ها تنها ۱۹ درصد از کرسی‌های مجلس برزیل را در اختیار دارند که پایین‌ترین میزان نمایندگی در آمریکای لاتین است. دانشمندان علوم سیاسی استدلال می‌کنند که مسیر پیش رو نیازمند تبدیل این قدرت رای‌دهی کمی به نفوذ نهادی است. از آنجایی که جنبش‌هایی مانند آنچه از ماریل فرانکو الهام گرفته‌اند، همچنان برای نمایندگی فشار می‌آورند، آینده سیاست برزیل احتمالاً به این بستگی دارد که آیا این جنبش‌ها می‌توانند بر موانع سیستماتیک غلبه کنند تا زنان بیشتری را که متعهد به اصلاحات ساختاری هستند، انتخاب کنند.