آلمان نسبت به جاه‌طلبی‌های اروپایی مونته‌نگرو ابراز خوش‌بینی کرد

آلمان به طور رسمی حمایت قوی خود را از آرزوهای مونته‌نگرو برای پیوستن به اتحادیه اروپا اعلام کرده است و مقامات عالی‌رتبه تأکید کرده‌اند که پیشرفت این کشور در بروکسل به دقت رصد و ارزیابی می‌شود. در جریان سفر دیپلماتیک اخیر به شهر ساحلی بودوا برای نشست فرآیند برلین، یوهان وادفول، وزیر امور خارجه آلمان، تعهد مونته‌نگرو به ثبات منطقه‌ای و اصلاحات دموکراتیک را ستود و این کشور را به عنوان نامزد پیشرو در میان همتایان خود در بالکان غربی معرفی کرد.

وزیر وادفول که با همتای مونته‌نگرویی خود، اروین ابراهیموویچ، دیدار کرد، اظهار داشت که تلاش‌های مونته‌نگرو نمونه‌ای روشن برای کل منطقه است. او خاطرنشان کرد که اتحادیه اروپا فعالانه به درخواست این کشور گوش می‌دهد و تأکید کرد کشورهایی که مایل و قادر به برآورده کردن معیارهای سخت‌گیرانه باشند، می‌توانند در سال‌های آینده به موفقیت دست یابند. مارتا کوس، کمیسر توسعه اتحادیه اروپا نیز در این گفتگوها حضور داشت و فضای همکاری با هدف تقویت همکاری‌های منطقه‌ای در زمینه آشتی و اصلاحات نهادی را تقویت کرد.

سفر مونته‌نگرو به سوی عضویت در اتحادیه اروپا یک اولویت استراتژیک بلندمدت بوده که ۲۲ سال تعامل دیپلماتیک را در بر می‌گیرد. این کشور ۶۲۳ هزار نفری به طور مداوم خود را با استانداردهای اروپایی همسو کرده است؛ به طوری که یورو را به عنوان ارز غیررسمی در سال ۲۰۰۲ پذیرفت، در سال ۲۰۰۶ استقلال خود را از صربستان اعلام کرد و در سال ۲۰۱۷ به ناتو پیوست. این نقاط عطف، مونته‌نگرو را به عنوان پیشتاز در میان شش نامزد بالکان غربی که شامل آلبانی، صربستان، بوسنی و هرزگوین و مقدونیه شمالی نیز می‌شوند، تثبیت کرده است.

پیامدهای این الحاق احتمالی قابل توجه است، زیرا مونته‌نگرو قصد دارد تا سال ۲۰۲۸ به بیست و هشتمین کشور عضو اتحادیه اروپا تبدیل شود. با حمایت عمومی حدود ۸۰ درصدی برای عضویت، دستور کار سیاسی کاملاً شفاف است. با این حال، این فرآیند همچنان پیچیده است، زیرا سایر همسایگان منطقه‌ای با درجات مختلفی از اصطکاک ژئوپلیتیک مواجه هستند، به ویژه کوزوو که همچنان با مسائل مربوط به عدم به رسمیت شناخته شدن توسط پنج کشور عضو اتحادیه اروپا دست و پنجه نرم می‌کند و دستور کار گسترده‌تر توسعه را پیچیده کرده است.

در نگاه به آینده، چشم‌انداز مونته‌نگرو به طور فزاینده‌ای مثبت به نظر می‌رسد. تحلیل‌های کارشناسی نشان می‌دهد که اگر سرعت فعلی اصلاحات اقتصادی و دموکراتیک ادامه یابد، مذاکرات فنی می‌تواند تا پایان امسال به پایان برسد. اگرچه هدف ۲۰۲۸ بلندپروازانه است، اما همسویی بین پودگوریتسا و بروکسل نشان می‌دهد که این هدف واقع‌بینانه است. موفقیت مونته‌نگرو می‌تواند به عنوان یک نقشه راه حیاتی برای سایر کشورهای بالکان غربی عمل کند و ثابت کند که ادغام از طریق تعهد پایدار و پایبندی به ارزش‌های اروپایی دست‌یافتنی است.