نتانیاهو: مهاجم پرواز دبی-تل‌آویو تحت القائات رادیکال اسلامی بوده است

بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، اعلام کرد که تحقیقات اولیه درباره حمله به پرواز فلای‌دبی از دبی به تل‌آویو نشان می‌دهد که عامل این حمله تحت «القائات رادیکال اسلامی» قرار داشته است. این حادثه زمانی رخ داد که مهاجم با چاقو به خلبان حمله کرد و سعی داشت کنترل هواپیما را به دست بگیرد که منجر به سقوط ۱۷ هزار پایی هواپیما در کمتر از دو دقیقه شد. مسافران و خدمه در نهایت موفق شدند مهاجم را مهار کنند و هواپیما را به سلامت در عربستان سعودی فرود آورند.

نتانیاهو در مصاحبه‌ای با فاکس نیوز، این اقدام را تلاشی عمدی برای سرنگونی هواپیما توصیف کرد و گفت که مهاجم که تبعه عمان است، پس از مهار شدن توسط خدمه، فریاد می‌زد که او را بکشند. در حالی که امارات متحده عربی تحقیقات خود را برای تعیین ارتباط این حادثه با فعالیت‌های تروریستی آغاز کرده است، نتانیاهو تأکید کرد که سوابق رادیکال مهاجم سرنخ مهمی است. او در مورد دخالت احتمالی ایران گفت که هنوز برای نتیجه‌گیری قطعی زود است.

پرواز FZ1073 با بیش از ۱۷۰ مسافر در حال انجام بود که دو ساعت پس از پرواز دچار بحران شد. این هواپیما که در امارات ثبت شده، پس از اعلام وضعیت اضطراری وارد حریم هوایی عربستان شد و در فرودگاه تبوک به زمین نشست. کاپیتان اسمیت ماچهار، خلبان هندی‌تبار، به دلیل شجاعت در این درگیری توسط نتانیاهو و نارندرا مودی مورد ستایش قرار گرفت. سفیر هند در امارات تأیید کرد که او در حال بهبود در بیمارستان است.

پیامدهای این حادثه فوری بود و فلای‌دبی تمام پروازهای خود بین دبی و تل‌آویو را به دلایل امنیتی به حالت تعلیق درآورد. وزارت حمل و نقل اسرائیل به شرکت‌های هواپیمایی محلی دستور داده تا پروازهای نجات برای بازگرداندن مسافران سرگردان ترتیب دهند. همچنین درخواست‌هایی برای افزایش پروازهای اتحاد ایرویز بین ابوظبی و تل‌آویو مطرح شده است. بحث بر سر صلاحیت قضایی برای رسیدگی به این پرونده همچنان ادامه دارد.

تحلیلگران معتقدند که این حادثه منجر به بازنگری گسترده در پروتکل‌های امنیتی هوانوردی بین امارات و اسرائیل خواهد شد. کارشناسان امنیتی بر این باورند که این حمله آسیب‌پذیری‌های موجود در امنیت کابین خلبان و فرآیندهای غربالگری مسافران را برجسته کرده است. با ادامه تحقیقات، تمرکز بر شبکه ارتباطی مهاجم و نحوه عبور او از گیت‌های امنیتی با سلاح خواهد بود. پیامدهای آتی احتمالاً شامل همکاری‌های اطلاعاتی شدیدتر و اقدامات امنیتی فیزیکی سخت‌گیرانه‌تر در پروازهای منطقه‌ای است.