پس از شکست‌ها در دریای سرخ، نیروهای دولتی یمن خطوط دفاعی را حفظ کردند

شورشیان حوثی یمن مجموعه‌ای از حملات شدید را در سراسر استان تعز آغاز کرده‌اند تا از موفقیت تهاجم برق‌آسای اخیر خود که بخش‌های قابل توجهی از خط ساحلی دریای سرخ را به تصرف درآورد، بهره‌برداری کنند. با وجود شتابی که این گروه متحد ایران در ماه گذشته به دست آورد، نیروهای دولتی یمن با موفقیت مواضع دفاعی خود را در خطوط مقدم حیاتی حفظ کرده‌اند. گزارش‌های نظامی نشان می‌دهد که دولت موفق شده است تلفات سنگینی به شورشیان وارد کند و عملاً پیشروی حوثی‌ها را متوقف کرده و از تبدیل دستاوردهای ساحلی آن‌ها به یک موفقیت استراتژیک گسترده‌تر جلوگیری کند.

مقامات دولتی بینش‌هایی را در مورد وضعیت نظامی فعلی ارائه کرده‌اند و خاطرنشان کردند که اگرچه بسیج عمومی توسط رشاد العلیمی، رئیس شورای رهبری ریاست جمهوری یمن در ۲۵ سپتامبر اعلام شد، اما تأثیر آن هنوز در مراحل اولیه است. سرهنگ ماجد النازیلی، سخنگوی نظامی، گزارش داد که نیروهای دولتی بیش از ۴۰۰ حمله را در یک دوره ۲۴ ساعته انجام داده‌اند که پرسنل و تجهیزات حوثی‌ها را هدف قرار داده است. مقام ارشد عبدالبصیر البحر تأکید کرد که استراتژی فعلی بر بازآموزی نیروهای ذخیره و ادغام داوطلبان غیرنظامی برای تقویت انسجام ارتش به رسمیت شناخته شده بین‌المللی متمرکز است.

از نظر تاریخی، این درگیری با خطوط مقدم متغیر و زمین‌های پیچیده، به‌ویژه در مناطق کوهستانی تعز و کوه‌های کهبوب مشرف به تنگه باب‌المندب تعریف شده است. از دست دادن اخیر خط ساحلی عمدتاً به هماهنگی ضعیف بین جناح‌های ضد حوثی نسبت داده شد که به شورشیان اجازه داد از شکاف‌های دفاعی سوءاستفاده کنند. با این حال، موفقیت دفاعی فعلی با ساختار فرماندهی متحدتر و مزیت استراتژیک زمین‌های مرتفع تقویت شده است، که از نظر تاریخی ثابت شده است که غلبه بر آن برای نیروهای حوثی دشوار است.

پیامدهای این بن‌بست برای هر دو طرف قابل توجه است. برای حوثی‌ها، قلمرو گسترش‌یافته بار لجستیکی ایجاد کرده است و نیاز به نیروی انسانی بیشتری برای دفاع از مواضع تازه تصرف شده و در عین حال تلاش برای نفوذ به داخل کشور دارد. برای دولت، تمرکز بر تثبیت به جای یک ضد حمله فوری و پرخطر باقی مانده است. در همین حال، جمعیت غیرنظامی همچنان بار اصلی بی‌ثباتی مداوم را به دوش می‌کشند و خانواده‌های آواره با ناامنی غذایی شدید روبرو هستند، زیرا نبرد برای خطوط تدارکاتی و جاده‌ها در سراسر منطقه تشدید می‌شود.

در نگاه به آینده، تحلیلگران نظامی معتقدند که درگیری به یک جنگ فرسایشی تبدیل شده است که بر زیرساخت‌های حیاتی و مسیرهای تدارکاتی متمرکز است. در حالی که حوثی‌ها به دنبال کنترل ارتفاعات برای تضمین دستاوردهای ساحلی خود هستند، استفاده فزاینده دولت از قدرت هوایی و توپخانه نشان‌دهنده تغییر به سمت یک استراتژی دفاعی روشمندتر است. پیامدهای آینده احتمالاً به توانایی دولت در ادغام موفقیت‌آمیز نیروهای ذخیره و حفظ سطح فعلی هماهنگی نظامی بستگی دارد، زیرا هر دو طرف درگیر مبارزه‌ای هستند که نشانه‌های کمی از حل سریع آن دیده می‌شود.