لولا داسیلوا: تنها من می‌توانم مانع ظهور فاشیسم تحت لوای پسر بولسونارو شوم

لوئیز ایناسیو لولا داسیلوا، رئیس‌جمهور برزیل، خود را به عنوان تنها سد در برابر بازگشت فاشیسم راست افراطی معرفی کرده و در آستانه انتخابات ریاست‌جمهوری، راهپیمایی گسترده‌ای را در ریودوژانیرو رهبری کرد. این سیاستمدار ۸۰ ساله که به دنبال چهارمین دوره تاریخی ریاست‌جمهوری است، هشدار داد که جاه‌طلبی‌های سیاسی خانواده بولسونارو تهدیدی مستقیم برای پایه‌های دموکراتیک کشور محسوب می‌شود. در ساعات پایانی کمپین، لولا انتخاب پیش روی رای‌دهندگان را انتخابی میان رهبری خود و آنچه او 'بربریت' مخالفانش می‌نامد، توصیف کرد.

لولا در جریان این گردهمایی با تأکید بر اهمیت لحظه گفت: 'اگر من در برابر این فاشیست‌ها نمی‌ایستادم، آن‌ها به راحتی در انتخابات پیروز می‌شدند.' داده‌های نظرسنجی اخیر موسسه داتافولیا نشان‌دهنده رقابتی تنگاتنگ است که در آن لولا حدود ۴۵ درصد و رقیبش فلاویو بولسونارو ۴۰ درصد آرا را در اختیار دارند. با وجود احتمال کشیده شدن انتخابات به دور دوم در ۲۵ اکتبر، رئیس‌جمهور نسبت به پیروزی در دور اول ابراز اطمینان کرد، در حالی که رقیب او، فلاویو، علناً قول داده است که در صورت پیروزی، پدرش، رئیس‌جمهور سابق زندانی، ژائیر بولسونارو را عفو کند.

مسیر راهپیمایی بین کاندلاریا و سینلاندیا به دلیل اهمیت تاریخی عمیق آن انتخاب شد که بازتابی از اعتراضات طرفدار دموکراسی در سال‌های ۱۹۸۴ و ۱۹۶۸ است که مبارزه برزیل علیه دیکتاتوری نظامی را تعریف کرد. لولا که در سال ۱۹۸۴ به عنوان یک فعال جوان در تظاهرات شرکت کرده بود، خاطرنشان کرد که فضای سیاسی کنونی بازتابی از تهدیدات وجودی دوران رژیم ۱۹۶۴-۱۹۸۵ است. این بستر تاریخی به عنوان پس‌زمینه‌ای برای انتخابات فعلی عمل می‌کند که بسیاری از ناظران آن را مهم‌ترین انتخابات از زمان بازگشت دموکراسی در دهه ۸۰ می‌دانند.

پیامدهای پیروزی بولسونارو توسط نهادهای دموکراتیک و جامعه مدنی با نگرانی نگریسته می‌شود. منتقدان، از جمله مارسلو فریشو و انسان‌شناس لوئیز ادواردو سوارس، هشدار می‌دهند که بازگشت خاندان بولسونارو می‌تواند منجر به برچیده شدن دیوان عالی و فرسایش هنجارهای دموکراتیک شود، مشابه آنچه در مجارستان دیده شده است. حامیان حاضر در راهپیمایی، از معلمان تاریخ تا نوادگان بازماندگان هولوکاست، ترس عمیقی ابراز کردند که پیروزی راست افراطی عملاً به روند دموکراتیک در برزیل برای دهه‌ها پایان دهد.

در نگاه به آینده، کارشناسان پیش‌بینی می‌کنند که نتیجه این انتخابات مسیر بزرگترین دموکراسی آمریکای لاتین را برای یک نسل تعیین خواهد کرد. در حالی که بولسونارو ادعا می‌کند جنبش او پایان دوران حزب کارگر است، تحلیلگران نگرانند که تغییر به سمت خودکامگی تحت دولت او به سرعت رخ دهد. در حالی که کشور در ۴ اکتبر ۲۰۲۶ به پای صندوق‌های رای می‌رود، جامعه بین‌المللی همچنان بر این موضوع متمرکز است که آیا برزیل نهادهای دموکراتیک خود را تحکیم می‌کند یا تسلیم فشارهای پوپولیستی می‌شود که رای‌دهندگانش را دوقطبی کرده است.