بازماندگان هفتم اکتبر؛ سه سال پس از فاجعه در کشاکش تروما و بازسازی

سه سال پس از حملات ویرانگر هفتم اکتبر توسط حماس، بازماندگان و خانواده‌های داغدار در سراسر جنوب اسرائیل همچنان با آسیب‌های روانی حاد دست‌به‌گریبان هستند و برای بازسازی جوامع ویران‌شده خود تلاش می‌کنند. گروگان‌های سابق و ساکنان مناطق مرزی با زخم‌های عمیق روانی مواجه‌اند و در تلاش برای ایجاد تعادل میان یادبود قربانیان و بازگشت به زندگی عادی در پی پیامدهای طولانی‌مدت اسارت و تخریب هستند.

کیت سیگل که به همراه همسرش آویوا از کیبوتص کفار عزه ربوده شده بود، ۴۸۴ روز را در اسارت حماس در غزه گذراند. او در تل‌آویو گفت: «من در نوعی زندگی دوگانه هستم؛ بخشی از زمان اینجا هستم و بخشی دیگر در غزه.» در کیبوتص نیر عوز، جایی که ۶۰ درصد خانه‌ها ویران و بیش از یک‌چهارم جمعیت کشته یا ربوده شدند، شلومو مارگالیت ۸۹ ساله ضمن رسیدگی به مزارها، به بازسازی کمک می‌کند. او تأکید کرد که می‌خواهد مردم بدانند پیش از رسیدن نیروهای اسرائیلی، چه بر سر این جامعه آمده است.

حمله هفتم اکتبر مرگبارترین روز در تاریخ اسرائیل بود که ۱۲۰۹ کشته، از جمله ۳۶ کودک، و ۲۵۱ ربوده شده به غزه بر جای گذاشت. تنها در نیر عوز، ۴۷ نفر کشته و ۷۶ نفر گروگان گرفته شدند. یک تیم دفاعی پنج‌نفره برای دو ساعت در برابر مهاجمان مقاومت کرد، اما کیبوتص پیش از رسیدن نیروهای کمکی نظامی، غارت و ویران شد.

با نزدیک شدن به انتخابات ملی، جامعه اسرائیل همچنان درگیر بحث‌های سیاسی شدید درباره شکست‌های نهادی و نحوه مدیریت جنگ است. در همین حال، جوامع مرزی با تصمیمات پیچیده‌ای درباره حفظ سازه‌های سوخته به عنوان یادبود یا پاکسازی آن‌ها برای ساخت مسکن جدید روبرو هستند. در حالی که برخی خانواده‌ها به خانه‌های جدید نقل‌مکان کرده‌اند، دیگران مانند خانواده سیگل، بازگشت را انتخاب نکرده و بر بهبود بلندمدت جسمی و روانی تمرکز کرده‌اند.