بازماندگان کیبوتص نیر اوز در حالی که تلاش‌های بازسازی آغاز می‌شود، با انتخاب‌های دردناکی روبرو هستند

سه سال پس از حمله ویرانگر هفتم اکتبر ۲۰۲۳، کیبوتص نیر اوز، جامعه مرزی متروکه، به منظره‌ای تهی از فقدان و خاطره تبدیل شده است. این کیبوتص که زمانی خانه ۴۰۰ نفر در یک مایلی مرز غزه بود، شاهد قتل یا گروگان‌گیری یک‌چهارم ساکنانش بود. امروزه صدای پرندگان در سالن غذاخوری آسیب‌دیده طنین‌انداز است و ردیف‌هایی از اتاق‌های امن بتنی، یادآور خانه‌های سوخته‌ای هستند که پاکسازی شده‌اند.

در جریان این حمله، حدود ۵۰۰ جنگجو و غارتگر به این جامعه هجوم بردند، ۴۱ ساکن و کارگر خارجی و شش شرکت‌کننده در جشن را کشتند. ۷۶ نفر دیگر به غزه برده شدند که ۱۴ نفر از آن‌ها در اسارت کشته شدند. آچی رام آهارون، از بازماندگان، با تأکید بر حفظ برخی ویرانه‌ها به عنوان سند تاریخی جنایات، گفت: «مردم باید ببینند چه اتفاقی افتاده، باید ویرانی و نفرت خالصی که اینجا رخ داده را ببینند.»

تحقیقات رسمی ارتش اسرائیل از شکست‌های عملیاتی شدید پرده برداشت و تأیید کرد که نیروهای کمکی ۴۰ دقیقه پس از خروج آخرین مهاجمان رسیدند. این جامعه متحمل آسیب‌های روانی شدیدی شد، از خفگی خانواده‌ها در اتاق‌های امن سوزان تا ربودن خانواده بیباس که مادر و دو پسر خردسالش در اسارت کشته شدند. بسیاری از بازماندگان آسیب‌دیده و بستگان داغدار سوگند یاد کرده‌اند که هرگز بازنگردند.

با وجود ویرانی گسترده، بازسازی تدریجی و بحث‌برانگیز در حال انجام است و ۲۰ اقامتگاه بازسازی شده‌اند. تعدادی از گروگان‌های سابق، از جمله گادی موزس و یائیر هورن، بازگشته‌اند. در حالی که برخی نمی‌توانند زندگی در محل چنین فاجعه عمیقی را تصور کنند، دیگران مصمم هستند تا با اسکان مجدد، میراث ماندگار دوستان و همسایگان از دست رفته خود را حفظ کنند.