تلفات انسانی و زیرساختی شدید، چهره نوار غزه را در پی درگیری‌های طولانی‌مدت تغییر داده است

ماه‌ها عملیات نظامی مداوم، چشم‌انداز فیزیکی و اجتماعی نوار غزه را به‌طور بنیادین تغییر داده و منجر به ویرانی بی‌سابقه‌ای در مراکز شهری و زیرساخت‌های غیرنظامی شده است. بررسی‌های هوایی و گزارش‌های میدانی، فروپاشی گسترده سازه‌ها را ثبت کرده‌اند؛ به‌طوری که مناطق مسکونی، تجاری و نهادهای مدنی دچار آسیب‌های فاجعه‌باری شده‌اند. این حجم از تخریب فیزیکی، اکثریت قریب به اتفاق جمعیت این منطقه را آواره کرده و یک وضعیت اضطراری انسانی حاد ایجاد کرده است که نهادهای بین‌المللی برای کاهش آن با چالش‌های جدی مواجه هستند.

طبق گزارش سازمان‌های بشردوستانه و نهادهای سازمان ملل، بیش از ۶۰ درصد واحدهای مسکونی یا کاملاً با خاک یکسان شده یا به‌شدت آسیب دیده‌اند. زیرساخت‌های حیاتی از جمله شبکه‌های توزیع آب شهری، شبکه‌های برق و مراکز مراقبت‌های بهداشتی اولیه از کار افتاده‌اند. ناظران بین‌المللی هشدار می‌دهند که دستگاه بهداشت عمومی در آستانه فروپاشی کامل قرار دارد و شیوع بیماری‌ها در شرایط ازدحام شدید و دسترسی ناکافی به آب سالم، غذا و داروهای ضروری، رو به افزایش است.

بحران کنونی در پی دهه‌ها انزوای اقتصادی و شکنندگی ساختاری در این منطقه رخ داده است که باعث شده سازوکارهای مدنی کاملاً به کریدورهای کمک‌های خارجی وابسته باشند که همچنان به‌شدت محدود هستند. تیم‌های دفاع مدنی از کمبود شدید تجهیزات گزارش می‌دهند که باعث شده هزاران فرد مفقود در زیر آوارها در مناطق شمالی و مرکزی باقی بمانند. مقامات سازمان ملل بارها این وضعیت را یک فاجعه بی‌سابقه توصیف کرده و تأکید کرده‌اند که بافت فیزیکی، اجتماعی و اقتصادی این قلمرو در مقیاسی سیستماتیک از هم پاشیده است.

در چشم‌انداز آینده، برنامه‌ریزان شهری و نهادهای مالی جهانی تخمین می‌زنند که بازسازی زیرساخت‌های تخریب‌شده غزه نیازمند ده‌ها میلیارد دلار هزینه و چندین دهه زمان در شرایط مطلوب خواهد بود. در کوتاه‌مدت، آژانس‌های بین‌المللی اولویت خود را بر دسترسی فوری به کمک‌های اضطراری، پناهگاه‌های زمستانی و واحدهای شیرین‌سازی آب برای جلوگیری از قحطی گسترده و نرخ مرگ‌ومیر فاجعه‌بار قرار داده‌اند، در حالی که مسیر دیپلماسی و حکمرانی منطقه‌ای همچنان به‌شدت نامشخص باقی مانده است.