تردید تحلیلگران درباره جدول زمانی حمله نظامی چین به تایوان در سال ۲۰۲۷

سرویس بین‌الملل اوپا، ۱ آبان (اوپا) — نشست اخیر دونالد ترامپ و شی جین‌پینگ، رؤسای جمهور آمریکا و چین، حاکی از تغییر اولویت‌های دیپلماتیک است. با وجود اهمیت راهبردی تایوان برای پکن، تمرکز بر رقابت‌های تجاری و فناوری نشان می‌دهد که هر دو قدرت به حفظ وضع موجود تمایل دارند. روایت‌های مربوط به حمله نظامی در سال ۲۰۲۷ که اغلب توسط برنامه‌ریزان نظامی مطرح می‌شود، با واقعیت‌های میدانی در مناطق ساحلی چین فاصله دارد.

استان فوجیان که در مقابل تایوان قرار دارد، اکنون شاهد توسعه گسترده زیرساخت‌های غیرنظامی است. پروژه‌هایی نظیر فرودگاه بین‌المللی «شیامن شیانگ‌آن» و خطوط جدید قطار سریع‌السیر، نشان‌دهنده اولویت‌بخشی به توسعه اقتصادی بلندمدت است تا بسیج نظامی. فوجیان اکنون در میان هشت استان برتر چین از نظر تولید ناخالص داخلی قرار دارد؛ جایگاهی که با تدارک برای یک رویارویی نظامی تمام‌عیار در تضاد است.

مدیریت راهبردی مسئله تایوان در دولت ترامپ تغییر کرده و فروش تسلیحات به جای ابزاری ایدئولوژیک، به عنوان اهرم چانه‌زنی استفاده می‌شود. گزارش‌ها حاکی از آن است که در سال ۲۰۲۵، دولت آمریکا با توقف‌های ترانزیتی لای چینگ-ته، رئیس‌جمهور تایوان، در نیویورک و دالاس مخالفت کرد تا از تنش‌های غیرضروری جلوگیری کند. در همین حال، صنعت جهانی نیمه‌رساناها نوعی بازدارندگی اقتصادی متقابل ایجاد کرده است.

اگرچه رهبری چین همچنان هدف نهایی اتحاد را دنبال می‌کند، شواهد برای یک حمله نظامی قریب‌الوقوع ناچیز است. پکن همچنان از ترکیبی از مشوق‌های اقتصادی و فشارهای خاکستری برای پیشبرد ادغام استفاده می‌کند. با نزدیک شدن به سال ۲۰۲۷، تمرکز اصلی بر حفظ تعادل میان بازدارندگی و هزینه‌های سنگین اقتصادی ناشی از هرگونه درگیری احتمالی باقی مانده است.