شکاف میان سیاست‌های اقلیمی و تعهدات سلامت در کشورهای بزرگ

سرویس بین‌الملل اوپا، ۱ آبان (اوپا) — جس بیگلی، نماینده این ائتلاف، رویکرد دولت‌ها را ریاکارانه خواند و تأکید کرد که اولویت‌بخشی به سلامت عمومی با تداوم وابستگی به سوخت‌های فسیلی همخوانی ندارد. در حالی که اتحادیه اروپا، کانادا و ترکیه در یکپارچه‌سازی سیاست‌های سلامت نمره بالایی گرفته‌اند، اما این اقدامات با کاهش شدید آلاینده‌های مورد نیاز برای مهار بحران‌های سلامت فاصله زیادی دارد.

بر اساس این گزارش، اتحادیه اروپا در رتبه دوازدهم جهانی قرار دارد، در حالی که کشورهای با درآمد پایین و متوسط مانند کلمبیا، نیجریه و کامبوج در صدر فهرست برنامه‌ریزی‌های اقلیمیِ سلامت‌محور جای گرفته‌اند. با وجود برنامه‌ریزی اروپا برای حذف هیدروفلوئوروکربن‌ها تا سال ۲۰۵۰، این بلوک و سایر آلاینده‌های بزرگ فاقد اهداف مشخص برای مهار آلاینده‌هایی نظیر کربن سیاه و اکسید نیتروژن هستند.

سیستم‌های بهداشتی جهان اکنون با پیامدهای فاجعه‌بار اقلیمی از جمله موج‌های گرما در اروپا و سیل‌های ویرانگر در نپال با بیش از ۱۴۰۰ کشته دست‌وپنج نرم می‌کنند. تنها ۱۵ درصد از ۱۳۲ کشور بررسی‌شده، وزارتخانه‌های بهداشت را در برنامه‌ریزی‌های ملی اقلیمی مشارکت داده‌اند که این امر منجر به نادیده گرفتن ملاحظات حیاتی سلامت در سیاست‌های انرژی و صنعتی شده است.

در آستانه نشست COP31 در ماه نوامبر، این ائتلاف خواستار تغییر بنیادین در سیاست‌گذاری‌ها شد. بدون اقدام فوری برای کاهش آلاینده‌ها، دولت‌ها در محافظت از جمعیت خود در برابر بیماری‌های تنفسی، سرطان و اختلالات عصبی ناشی از تخریب محیط‌زیست شکست خواهند خورد. این نشست محک نهایی برای تبدیل داده‌های سلامت به قوانین الزام‌آور اقلیمی است.