احتمال تداوم آگاهی پس از مرگ مغزی؛ طرح فرضیه‌ای تازه در علوم اعصاب

سرویس بین‌الملل اوپا، ۱۵ آبان (اوپا) — رشهارت با استناد به بررسی سال ۲۰۲۵ درباره تجربیات نزدیک به مرگ که توسط برونو آنجلی-فائز، بروس گریسن و پیم فان لوممل انجام شد، نشان داد بازماندگان ایست قلبی گزارش‌هایی از آگاهی زنده ارائه داده‌اند. این افراد سه عنصر بنیادین از جمله حس حضور و ادراک منسجم را حفظ کرده‌اند. وی استدلال می‌کند که اگر این مؤلفه‌ها بدون عملکرد طبیعی مغز دوام بیاورند، نابودی کامل مغز لزوماً به معنای پایان حیات ذهنی نخواهد بود و مرگ پس از زندگی را به گزینه‌ای برای بررسی‌های علمی تبدیل می‌کند.

برای توجیه این پدیده، رشهارت بُعد فضایی چهارمی را مطرح می‌کند که به مغز سه‌بعدی اجازه می‌دهد اطلاعات را فراتر از عملکردهای عصبی پردازش کند. مرگ بیولوژیکی تنها پیوند میان مغز فیزیکی و آگاهی را قطع می‌کند، بدون آنکه چارچوب ابعادی کلان را از بین ببرد. با این حال، او اذعان کرد که شکاف‌های علمی فعلی اثبات‌کننده قطعی این فرضیه نیست و این تجربیات شاید تنها نمایی از وضعیت پس از مرگ باشند.