Kiribati'deki bu ada Amelia Earhart gizemini çözmenin anahtarı olabilir

Amelia Earhart'ın dünyayı dolaşan ilk kadın olma yönündeki tarihi girişimi, Temmuz 1937'de Pasifik Okyanusu üzerinde kendisi ve navigatörü Fred Noonan ile birlikte kaybolmasıyla ürkütücü bir gizemle sona erdi. Kayboluşlarının 90. yıl dönümü yaklaşırken, Purdue Üniversitesi ve Arkeolojik Miras Enstitüsü (ALI) liderliğindeki yeni bir keşif ekibi, ıssız Nikumaroro adasına gitmek için hazırlanıyor. Araştırmacılar, adanın lagününde tespit edilen belirli bir anormalliğin, Lockheed Electra uçağının son dinlenme yerini doğrulamak için gereken fiziksel kanıtları nihayet sağlayabileceğine inanıyor.

Keşif gezisi lideri Rick Pettigrew, 2015 yılındaki bir tropikal kasırgadan sonra çekilen uydu görüntülerini bu görevin ana tetikleyicisi olarak gösteriyor. Görüntüler, Electra'nın gövdesi ve kuyruğu ile aynı boyutta ve yansıtıcı kalitede, sığ ve tortu kaplı sularda duran bir nesneyi ortaya koyuyor. Ekip, bulguyu doğrulamak için gelişmiş drone fotoğrafçılığı, manyetometreler ve sonar kullanmayı planlarken, ALI keşif gezisinin stratejisi ve bütçesi, havacılık tarihindeki en uzun süredir çözülemeyen vakayı kapatabilecek kesin bir keşif potansiyeline odaklanıyor.

Nikumaroro, 1989'dan bu yana sekiz keşif gezisi gerçekleştiren Uluslararası Tarihi Uçak Kurtarma Grubu (TIGHAR) başta olmak üzere araştırmacılar için uzun süredir odak noktası olmuştur. Adadaki önceki bulgular arasında uçak alüminyumu, pleksiglas ve bir kadın ayakkabısı topuğu ile 1930'lardan kalma bir fermuar gibi kişisel eşyalar yer alıyordu. Bu düşündürücü eserlere rağmen, alanı Earhart ile ilişkilendiren kesin bir kanıt bulunamadı ve havacılık topluluğu, ikilinin adaya gerçekten ulaşıp ulaşmadığı veya Howland Adası'ndaki planlanan yakıt ikmali duraklarının yakınında ölüp ölmediği konusunda bölünmüş durumda.

TIGHAR'dan Ric Gillespie gibi kıdemli araştırmacılar arasında şüphecilik hala yüksek; Gillespie, uydu görüntülerinde tanımlanan nesnenin uçak enkazından ziyade bir fırtınada kökünden sökülmüş bir pandanus ağacı olduğunu savunuyor. Ayrıca, Smithsonian küratörü Dorothy Cochrane, uçağın yakıt kısıtlamalarının Howland'dan Nikumaroro'ya 640 kilometrelik yolculuğu imkansız hale getireceğini savunuyor. Bu çelişkili teoriler, son uçuş rotası ve 1937 keşif gezisinin lojistik gerçekleri hakkındaki yoğun tartışmayı vurguluyor ve bu da gizeme olan kamu ilgisini beslemeye devam ediyor.

İleriye bakıldığında, ALI görevinin başarısı, batık nesneyi kazma ve tanımlama yeteneğine bağlıdır. Ekip, uçak sınıfı alüminyumun veya belirli perçin desenlerinin varlığını doğrularsa, Earhart'ın yolculuğunun son bölümü yeniden yazılacaktır. Aksine, alanın doğal enkaz olduğu ortaya çıkarsa, gizem devam edecek ve kayboluşun 20. yüzyılın en büyük çözülmemiş bulmacası olduğu statüsünü pekiştirecektir. Sonuç ne olursa olsun, keşif gezisi, tarihin en ünlü trajedilerinden birinin ardındaki gerçeği ortaya çıkarma konusundaki kalıcı insani dürtünün altını çiziyor.