Atari'den PlayStation'a: Kablosuz Oyun Kontrolcülerinin Evrimi

Kablosuz oyun kontrolcüleri günümüzde modern konsollarda standart hale gelmiş olsa da, güvenilir ve kablosuz bir oyun deneyimine ulaşmak onlarca yıllık teknolojik deneyler gerektirdi. Günümüz oyuncuları kablosuz oyun deneyimini genellikle Sony ve Microsoft'un modern çağıyla ilişkilendirse de, ilk prototipler 1980'lerin başına kadar uzanır ve bu süreçte ciddi güç kısıtlamaları ile zayıf sinyal güvenilirliği kademeli olarak aşılmıştır.

Konsol uyumlu ilk kablosuz çevre birimi, 1982'de Atari 2600 için piyasaya sürülen Cynex Game Mate 2 idi. 1989 tarihli NES Acclaim Remote gibi daha sonraki aksesuarlarda kullanılan görüş hattı kızılötesi teknolojisi yerine radyo frekanslarını kullanan Game Mate 2, 20 fitlik bir menzil sunuyordu; ancak hantal yapısı ve 9 voltluk pilleri hızla tüketmesi nedeniyle Atari tarafından CX42 adıyla yeniden markalandı.

Ana akım benimseme için dönüm noktası, yirmi yıl sonra 2002'de Nintendo'nun GameCube için çıkardığı WaveBird kontrolcüsü ile geldi. 2,4 GHz radyo frekanslarında çalışan WaveBird, en az 20 fitlik bir çalışma yarıçapı ve iki AA pil ile 100 saatlik benzeri görülmemiş bir pil ömrü sunuyordu, ancak Nintendo bu uzun ömürlülüğü sağlamak için titreşim geri bildiriminden feragat etti.

Sony, 2006 yılında PlayStation 3 için Sixaxis ile kablosuz alana girdi; ancak hareket takibi lehine titreşim desteğini tartışmalı bir şekilde kaldırması, kamuoyundan gelen tepkiler üzerine 2008'de DualShock 3'ün piyasaya sürülmesine yol açtı. Bugün, WaveBird ve öncülleri tarafından öncülük edilen radyo frekansı standartları, dünya çapında keyifle kullanılan kesintisiz ve gecikmesiz oyun aksesuarlarını tanımlamaktadır.