‘Bu tam bir sürrealizm’: Venezuelalı Chavistalar hükümetin Trump’a kucak açmasından yakınıyor

Hugo Chavez’in Bolivarcı devriminin en tutkulu propagandistlerinden biri olan ve devlet destekli 'The Razorblade' programının sunucusu Mario Silva, Venezuela hükümetinin Amerika Birleşik Devletleri’ne yönelik dramatik dönüşünün ardından derin bir hayal kırıklığı yaşıyor. Donald Trump’ın müdahalesiyle siyasi manzaranın değişmesinden dokuz ay sonra Silva kendini kenara itilmiş, programı iptal edilmiş ve ideolojik dünyası yıkılmış bir halde buluyor. Washington ile yakınlaşma arayışına giren Delcy Rodriguez yönetimindeki mevcut idareyi, yirmi yıl boyunca savunduğu harekete bir ihanet olarak tanımlıyor ve bu yakınlaşmayı devrimin temel ilkelerine dair anlayışıyla çelişen sürreal bir eylem olarak nitelendiriyor.

Bu politika değişikliği, Trump’ın dünya tarihindeki en büyük anlaşma olarak lanse ettiği devasa bir petrol anlaşması da dahil olmak üzere önemli ekonomik ve diplomatik manevralarla destekleniyor. Rodriguez, bu anlaşmanın sağlık ve eğitim hizmetlerini iyileştirmeye yardımcı olacak 209 milyar dolardan fazla gelir yaratacağını iddia ediyor ve bu adımı Chavez’in kendi stratejik dönüşlerine benzer gerekli bir taktiksel geri çekilme olarak çerçeveliyor. Ancak Silva ve eski PSUV üyesi Juan Barreto gibi eleştirmenler, hükümetin anti-emperyalist köklerini terk ettiğini ve ülkeyi fiilen ABD vesayeti altına soktuğunu savunuyor. Diosdado Cabello gibi yetkililer halkın bu yeni yönü desteklediğini iddia etse de, sadıklar arasındaki iç sürtüşme hissedilmeye devam ediyor.

Tarihsel olarak Bolivarcı devrim, destekçilerinin Amerikan imparatorluğuna bir damla bile petrol gitmeyeceğine dair yemin ettikleri şiddetli bir anti-emperyalizm temeli üzerine inşa edilmişti. Mevcut hükümetin CIA yetkililerini ve enerji bakanlarını Caracas’a davet etme kararı, bu doktrinde tarihi bir geri dönüşü işaret ediyor. Bu ideolojik U dönüşü, birçok kıdemli Chavistayı şaşkınlık içinde bıraktı; zira bu kişiler, Ocak 2026’daki siyasi değişimden sonra mevcut geçici yönetimin kurduğu pragmatik ancak tartışmalı ittifaklarla geçmişteki söylemlerini uzlaştırmakta zorlanıyorlar.

Bu politikanın yansımaları tüm siyasi yelpazede hissediliyor ve bazı uzmanlar hükümetin ideolojik saflıktan ziyade hayatta kalmaya ve maddi istikrara öncelik verdiğini öne sürüyor. Latin Amerika uzmanı Orlando Pérez, birçok destekçinin ideallerin satılması olarak algıladıkları durumdan öfkeli olduğunu, ancak diğerlerinin Washington ile iş birliğini iktidarda kalmak için gerekli bir kötülük olarak görebileceğini belirtiyor. Bu hayatta kalma pragmatizmi ile tabanın derin kırgınlığı arasındaki gerilim, hükümetin olası bir sosyal ayaklanmayı önlemek için somut ekonomik faydalar sağlaması gerektiğinden, değişken bir ortam yaratıyor.

İleriye bakıldığında, Rodriguez yönetiminin istikrarı, ABD ile yapılan petrol anlaşmasını halkın yaşam standartlarında iyileşmeye dönüştürme becerisine büyük ölçüde bağlı. Vaat edilen gelirler gerçekleşmezse veya ekonomik koşullar kötüleşmeye devam ederse, Chavista tabanındaki bastırılmış öfke yaygın protestolara dönüşebilir. Açık muhalefeti nedeniyle soruşturma altında olduğunu iddia eden Silva, sosyal bir patlamanın kaçınılmaz olduğu konusunda uyarıyor. Hükümet bu tehlikeli yolda ilerlerken, devrimin mirası, yeni Amerikalı ortaklarının talepleri ile hayal kırıklığına uğramış destekçilerinin beklentileri arasında sıkışmış durumda.