İspanya ve Çin yakınlaşıyor - AB'de birçok kişinin tepkisini çekiyor

İspanya, Çin ile ekonomik bağlarını giderek güçlendiriyor ve bu durum Avrupa Birliği içinde önemli sürtüşmelere yol açıyor. Almanya ve Fransa gibi büyük güçler, Avrupa Komisyonu tarafından günlük bir milyar avro olarak tahmin edilen devasa ticaret dengesizliklerini gidermek için Pekin'e karşı daha agresif bir yaklaşım benimsenmesi için baskı yaparken, Madrid aktif bir şekilde Çin yatırımlarını çekmeye çalışıyor. Bu ayrışma, eleştirmenlerin İspanya'yı, özellikle Çin'in Rusya'nın Ukrayna'daki askeri operasyonlarına dolaylı destek sağladığına dair endişelerin arttığı bir dönemde, ulusal ekonomik çıkarları AB'nin kolektif güvenliğinin ve stratejik çıkarlarının önüne koymakla suçlamasına neden oldu.

İspanyol ticaret ve yatırım ajansı ICEX'ten alınan veriler, Chery, Hithium ve CATL gibi şirketlerin büyük projeleri de dahil olmak üzere, özellikle otomotiv ve batarya sektörlerinde Çin sermayesindeki artışa dikkat çekiyor. Çin-İspanya ilişkileri uzmanı Victor Cortizo, ABD'nin İspanya'daki yatırımları yaklaşık bir milyar avro azalırken, Çin yatırımlarının sadece geçen yıl iki katına çıktığını belirtiyor. İspanya'daki kamuoyu algısı da değişiyor gibi görünüyor; Pew Araştırma Merkezi'nin bir anketi, İspanyolların %54'ünün Çin hakkında olumlu bir görüşe sahip olduğunu, İspanya'nın geleneksel ana müttefiki olan ABD'ye olumlu bakanların oranının ise sadece %30 olduğunu gösteriyor.

Bu eğilim boşlukta gerçekleşmiyor; İspanya, ABD'nin güvenilirliğinin azaldığı algısı ortasında ekonomik ortaklıklarını çeşitlendirmeye çalışıyor. Yiwu-Madrid demiryolu bağlantısının tarihsel bağlamı, bu derinleşen bağların fiziksel bir tezahürü olarak hizmet ediyor ve İspanyol ürünlerinin Çin endüstriyel bileşenleriyle değişimini kolaylaştırıyor. Ancak bu yönelim, özellikle İspanya'nın hassas bir adli veri sözleşmesini Huawei'ye verme kararının ardından Avrupalı yasa yapıcılar arasında alarm zillerinin çalmasına neden oldu; Avrupa Parlamentosu üyeleri bunun Avrupa istihbarat paylaşımının bütünlüğünü ve daha geniş anlamda tek pazarı tehlikeye atabileceğinden endişe ediyor.

İspanya'nın ötesinde, diğer AB ülkeleri de bloğun içinde daha geniş bir parçalanmayı yansıtan bağımsız güvenlik stratejileri izliyor. Rusya ile olan uzun sınırı nedeniyle kendini savunmasız hisseden Finlandiya, ulusal hayatta kalmayı Gazze çatışmasını çevreleyen ahlaki endişelerin önüne koyarak, 'Davut'un Sapanı' gibi gelişmiş savunma sistemleri için İsrail'e yöneldi. Benzer şekilde Yunanistan, Türkiye'den gelen bölgesel tehditlere karşı koymak için İsrail ile büyük bir savunma anlaşması imzaladı. Bu bireysel manevralar, AB üyeleri arasında ABD'nin Avrupa güvenliğine olan uzun vadeli bağlılığına ilişkin artan şüpheciliği vurguluyor ve bu da alternatif ittifaklara doğru bir yönelime yol açıyor.

Geleceğe bakıldığında uzmanlar, bu 'her yöne savrulmanın', AB'nin kritik güvenlik ve ekonomik konularda tek bir sesle konuşma yeteneğini tehdit ettiği konusunda uyarıyor. Bireysel ülkeler, değişken bir jeopolitik iklimde çeşitlendirmenin pragmatik bir zorunluluk olduğunu savunurken, kümülatif etki Avrupa kolektifinin zayıflaması olabilir. AB, ulusal egemenlik ile bloğun genel uyumu arasında denge kurmaya çalışırken, acil ekonomik kazançlar peşinde koşmak ile geleneksel müttefiklerle uzun vadeli stratejik uyumu sürdürmek arasındaki gerilim, kıtanın geleceği için belirleyici bir zorluk olmaya devam ediyor.