«نقطه کور برلین» به بررسی حمله بازار کریسمس ۲۰۱۶ می‌پردازد

یک دهه پس از مرگبارترین حمله جهادی در تاریخ آلمان، سریال تلویزیونی شش قسمتی جدید «نقطه کور برلین» به بررسی شکست‌های سیستمی نهادهایی می‌پردازد که اجازه دادند فاجعه برایتشایدپلاتز در سال ۲۰۱۶ رخ دهد. این سریال که در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو اکران شد، تحقیقات یک‌ساله پیرامون انیس عامری، تبعه تونسی که درخواست پناهندگی‌اش رد شده بود اما با وجود شناخته‌شده بودن برای سرویس‌های امنیتی در آلمان مانده بود، را روایت می‌کند. در ۱۹ دسامبر ۲۰۱۶، عامری یک کامیون را ربود، راننده آن را کشت و به میان جمعیت بازار کریسمس راند که منجر به مرگ ۱۲ نفر و زخمی شدن ده‌ها نفر شد، و قربانی سیزدهم نیز سال‌ها بعد بر اثر جراحات درگذشت.

دیوید ناوارت، کارگردان، این سریال را تصویری از نهادهای تحت فشار و کوری خیره‌کننده نسبت به تهدیدات در حال ظهور توصیف می‌کند. داستان، بازرسان خیالی فرانک لودین و اسرا الحسینی را دنبال می‌کند که تلاش می‌کنند به شبکه سلفی ابوالولاء، واعظ عراقی، نفوذ کنند. با وجود هشدارهای خبرچین‌ها، مقامات بارها عامری را به عنوان یک تهدید رد کردند، عمدتاً به این دلیل که درگیری او در قاچاق مواد مخدر باعث شد آن‌ها تصور کنند او نمی‌تواند یک اسلام‌گرای رادیکال باشد. این اهمال بوروکراتیک، همراه با کمبود شدید نیرو در بخش‌های جنایی، شرایط مناسبی را برای انجام حمله بدون مانع ایجاد کرد.

این سریال بر اساس سال‌ها تحقیق پارلمانی، وقایع منتهی به حمله را با دقت بازسازی می‌کند. تهیه‌کنندگان تأکید می‌کنند که اگرچه شخصیت‌های اصلی خیالی هستند، اما حقایق اساسی بر اساس سوابق رسمی باقی مانده‌اند. تحقیقات نشان داد که آژانس‌ها در هماهنگی اطلاعات شکست خوردند و در یک چرخش بوروکراتیک عجیب، عامری در واقع از خروج از آلمان منع شد زیرا مدارک مناسب نداشت، که دولت را مجبور کرد به او اجازه اقامت موقت بدهد تا در انتظار اخراج باشد، اخراجی که هرگز انجام نشد.

فراتر از بافت آلمان، این سریال نشان می‌دهد که چگونه حمله برایتشایدپلاتز در الگوی گسترده‌تر خشونت اروپایی، از جمله حملات پاریس و بروکسل، جای می‌گیرد. پیامدهای این وقایع همچنان سیاست امنیتی مدرن را شکل می‌دهد، به طوری که مقامات اکنون موانعی را در بازارهای عمومی نصب می‌کنند. با این حال، این سریال همچنین تنش بین حفظ یک جامعه دموکراتیک آزاد و تقاضای فزاینده برای امنیت را بررسی می‌کند و سؤالات دشواری را در مورد اینکه شهروندان چقدر آزادی را مایلند در مواجهه با تهدیدات مداوم و در حال تحول قربانی کنند، مطرح می‌کند.

در نگاه به آینده، تهیه‌کنندگان ابراز نگرانی می‌کنند که این سریال ممکن است توسط جناح‌های سیاسی پوپولیست برای پیشبرد دستورکارهای ضد مهاجرتی مورد سوءاستفاده قرار گیرد. آن‌ها استدلال می‌کنند که درس واقعی نه در مورد توقف مهاجرت، بلکه در مورد درک چگونگی شکوفایی افراط‌گرایی در گروه‌های حاشیه‌نشین، منزوی و بی‌قدرت است. در حالی که سریال برای اکران اکتبر در شبکه ARD آلمان آماده می‌شود، به عنوان یادآوری تلخ عمل می‌کند که کوری نهادی همچنان یک آسیب‌پذیری حیاتی است، حتی در حالی که ملت همچنان با میراث حمله ۲۰۱۶ و حوادث اخیر خشونت عمومی دست و پنجه نرم می‌کند.