تلاقی سنت‌های باستانی و هالووین در پرتغال

سرویس بین‌الملل اوپا، ۸ آبان (اوپا) — با نزدیک شدن به ۳۱ اکتبر، ویترین مغازه‌ها و مدارس پرتغال با نمادهای هالووین تزئین می‌شود. با وجود محبوبیت فزاینده «قاشق‌زنی» یا همان «trick or treat»، صبح اول نوامبر همچنان به سنت دیرینه «پائو پور دئوس» اختصاص دارد. در این روز، کودکان با در دست داشتن کیسه‌های پارچه‌ای، در خانه‌ها را می‌زنند و با خواندن اشعار، نان، شیرینی یا تنقلات طلب می‌کنند.

ریشه‌های تاریخی این آیین به پس‌لرزه‌های زلزله ۱۷۵۵ لیسبون بازمی‌گردد؛ زمانی که بازماندگان برای مقابله با قحطی گسترده به دنبال غذا بودند. امروزه تنوع منطقه‌ای این سنت همچنان پابرجاست؛ از «دیا دو بولینیو» در استرمادورا گرفته تا شیرینی‌های جمجمه‌ای‌شکل «کاسپیاداس» در آزور. برخلاف ماهیت رقابتی هالووین، این آیین‌ها بر خیریه و یادبود درگذشتگان تمرکز دارند.

شمال پرتغال، به‌ویژه روستای سیدوئس، آیین‌های متمایزی با ریشه‌های سلتی دارد. «جشن بز و چپ‌دست» با برپایی آتش بزرگ و صرف گوشت بز، گذار از فصل روشنایی به تاریکی را نمادین می‌کند. به همین ترتیب، در «شب مشعل‌ها» در ویلار د پردیز، شرکت‌کنندگان با مشعل‌های روشن از کوه «سرا دو لاروکو» بالا می‌روند تا ارواح را دور کنند؛ سنتی که عمیقاً در باورهای ماورایی منطقه ریشه دارد.

این جشن‌ها تقابل روندهای جهانی و هویت‌های محلی را به تصویر می‌کشند. اگرچه هالووین از دهه ۱۹۹۰ به بخشی از فرهنگ پرتغال تبدیل شده، اما تداوم آیین‌هایی مانند «دهکده ارواح» در ویلار د پردیز نشان‌دهنده تعهد پایدار به هویت منطقه‌ای است. این رویدادها پلی میان زندگان و مردگان ایجاد کرده و آداب و رسوم نسل‌های گذشته را زنده نگه می‌دارند.