هند: حزب «کوک روچ جانتا» برای ۱۰ اکتبر فراخوان راهپیمایی داد و خواستار استعفای رئیس کمیسیون انتخابات شد

حزب «کوک روچ جانتا» (CJP) رسماً یک بسیج سراسری را اعلام کرده و خواستار راهپیمایی گسترده به سمت دهلی نو در تاریخ ۱۰ اکتبر شده است. این جنبش اعتراضی که از طریق تظاهرات خیابانی مداوم و فعالیت‌های آنلاین به شتاب قابل توجهی دست یافته، خواستار استعفای فوری گیانش کومار، رئیس کمیسیون انتخابات هند است. این اعلامیه به دنبال دوره‌ای از ناآرامی‌های مدنی شدید، با بازداشت صدها تظاهرکننده در پایتخت در جریان مراسم اخیر گاندی جایانتی صادر شده است، زیرا این گروه به کارزار خود برای به چالش کشیدن مکانیسم‌های نظارت انتخاباتی فعلی ادامه می‌دهد.

آبهیجیت دیپکه، بنیان‌گذار و مسئول این حزب، بر وخامت اوضاع تأکید کرد و اظهار داشت که اگر رئیس کمیسیون انتخابات استعفا ندهد، حامیان از سراسر کشور در جانتار مانتار گرد هم خواهند آمد. این سازمان صراحتاً این اقدام را مبارزه‌ای برای حفظ یکپارچگی دموکراتیک توصیف کرده و سوگند یاد کرده است که هرگونه تلاش پلیس برای مسدود کردن مسیر آن‌ها، تنها باعث گسترش دامنه اعتراضات خواهد شد. داده‌های اخیر مقامات محلی نشان می‌دهد که تنها در تاریخ ۲ اکتبر، بیش از ۷۰۰ نفر از جمله چهره‌های سیاسی برجسته مانند آتیشی، سروزیر سابق دهلی، بازداشت شدند که نشان‌دهنده اصطکاک فزاینده بین دولت و جنبش اعتراضی است.

این جنبش در ماه مه به عنوان نوعی طنز دیجیتال آغاز شد اما به سرعت به یک نیروی سیاسی قدرتمند تبدیل شد که قادر به بسیج هزاران نفر است. این مسیر منعکس‌کننده موفقیت‌های قبلی این گروه است، به‌ویژه تظاهرات ۲۰ ژوئیه که در نهایت منجر به استعفای دارمندرا پرادهان، وزیر آموزش وقت شد. ناآرامی‌های فعلی در پس‌زمینه چالش‌های گسترده‌تر اجتماعی در هند، از جمله تنش‌های مرزی مداوم با پاکستان و دستاوردهای ورزشی قابل توجه در بازی‌های آسیایی قرار دارد که به طور موقت توجه عمومی را از بی‌ثباتی سیاسی حاکم بر پایتخت کشور منحرف کرده است.

پیامدهای این جنبش عمیق است و هم ثبات نهادهای انتخاباتی هند و هم چشم‌انداز سیاسی گسترده‌تر را تحت تأثیر قرار می‌دهد. با هدف قرار دادن کمیسیون انتخابات، CJP عملاً بی‌طرفی نهاد مسئول بزرگترین تمرینات دموکراتیک جهان را زیر سوال می‌برد. اتکای دولت به بخش ۱۶۳ که تجمعات بزرگ را ممنوع می‌کند، نشان‌دهنده موضع سخت‌گیرانه‌تر علیه معترضان است و نگرانی‌هایی را در مورد احتمال سرکوب‌های خشونت‌آمیز بیشتر مشابه آنچه در ژوئیه شاهد بودیم، ایجاد می‌کند. مشارکت گروه‌های متنوع از جمله دانشجویان، فعالان و چهره‌های فرهنگی، ماهیت گسترده این نارضایتی را برجسته می‌کند.

در نگاه به آینده، تحلیلگران سیاسی معتقدند که راهپیمایی ۱۰ اکتبر یک آزمون حیاتی برای CJP و دولت حاکم خواهد بود. اگر این اعتراض با وجود اقدامات محدودکننده دولت با استقبال گسترده مواجه شود، می‌تواند بحران مشروعیت عمیق‌تری برای کمیسیون انتخابات ایجاد کند. برعکس، عدم حفظ شتاب می‌تواند نشان‌دهنده کاهش نفوذ جنبش باشد. در حالی که کشور نظاره‌گر است، تلاقی فعالیت‌های مردمی و پاسخگویی نهادی همچنان ویژگی تعیین‌کننده فضای سیاسی فعلی هند باقی مانده است و احتمالاً نتیجه آن گفتمان انتخاباتی را در آینده نزدیک شکل خواهد داد.