شواهد جدید پزشکی قانونی قربانی کردن ملازمان در مصر باستان را تایید می‌کند

بررسی‌های جدید پزشکی قانونی بر روی بقایای انسانی مصر باستان، شواهد فیزیکی قانع‌کننده‌ای را در حمایت از سنت قربانی کردن ملازمان آشکار کرده است. روزلین کمبل، زیست‌باستان‌شناس، ۴۶ جمجمه انسانی را که در ابتدا توسط فلیندرز پتری، باستان‌شناس بریتانیایی کشف شده بودند، مورد مطالعه قرار داد و آسیب‌های فیزیکی متمایزی را یافت که نشان‌دهنده مرگ‌های عمدی و خشونت‌آمیز به جای علل طبیعی است.

کمبل در ۱۸ جمجمه از نمونه‌های مورد بررسی، یعنی حدود ۳۹ درصد، شکستگی‌های خطی شناسایی کرد که مستقیماً به تروما یا ضربه مرگبار با جسم سخت اشاره دارد. برخی نمونه‌ها همچنین آسیب‌های ناشی از جسم تیز، از جمله آثار برش در نزدیکی حدقه چشم را نشان می‌دادند. کمبل در مورد سلاح مورد استفاده توضیح داد: «این می‌تواند به سادگی یک تخته چوب باشد.» او اشاره کرد که گرزهای سلطنتی معمولاً شکستگی‌های فرورفته ایجاد می‌کنند، نه خطی.

کاوش‌های اولیه پتری به دلیل محدودیت‌های فناوری باستان‌شناسی اوایل قرن بیستم، موفق به ثبت این آسیب‌های مرگبار نشد. روش‌های مدرن پزشکی قانونی اکنون به دانشمندان اجازه می‌دهد بین آسیب‌های زمان مرگ و آسیب‌های پس از مرگ که در طول حفاری یا قرن‌ها پوسیدگی ایجاد شده‌اند، تمایز قائل شوند. کمبل خاطرنشان کرد که پتری ناظر دقیقی بود که صرفاً فاقد بینش‌های مدرن در مورد واکنش استخوان‌های تازه در برابر استخوان‌های خشک به نیروی ساختاری بود.

در حالی که سایر افراد احتمالاً تسلیم روش‌های غیرقابل حفظ مانند مسمومیت، خفگی یا انسداد تنفسی شده‌اند، این یافته‌های پزشکی قانونی نظریه‌های تاریخی در مورد آیین‌های قربانی در اوایل مصر سلسله‌ای را به طور قابل توجهی تقویت می‌کند. تحلیل‌های میان‌رشته‌ای بیشتر از مجموعه‌های تدفینی باستان همچنان مکانیسم‌های قهری مورد استفاده حاکمان اولیه مصر برای تحکیم قدرت و همراهی در زندگی پس از مرگ را روشن می‌کند.