اعتراضات گسترده دانشجویی در سراسر فرانسه در پی بی‌توجهی به آموزش و خشونت پلیس

دانش‌آموزان و دانشجویان در سراسر فرانسه با برپایی اعتصابات و مسدود کردن ورودی مدارس، خواستار سرمایه‌گذاری فوری در سیستم آموزشی کشور شدند. این اعتراضات با حمایت اتحادیه‌های کارگری و فدراسیون‌های معلمان در پاریس، لیون، مارسی و حدود ۳۰ شهر دیگر گسترش یافته است. والدین و سازمان‌دهندگان اتحادیه‌ها با بستن بازوبندهای سفید، به عنوان سپرهای انسانی برای محافظت از جوانان در برابر برخوردهای شدید پلیس در مقابل موسسات آموزشی حضور یافتند.

در جریان ناآرامی‌های هفته گذشته، ۲۱۵ جوان و ۷۱۵ افسر پلیس مجروح شده و بیش از ۶۰۰۰ نفر در سراسر کشور بازداشت شدند. خشم عمومی پس از قطع دست یک دانش‌آموز در شهر لانس و شکستگی فک نوجوان دیگری بر اثر اصابت گاز اشک‌آور به اوج رسید. وزیر آموزش ملی، ادوارد جفروی، ضمن ابراز همدردی، این وقایع را تراژیک خواند اما نفوذ عناصر خشونت‌طلب را محکوم کرد. وی اعلام کرد که بیش از ۵۰۰ مدرسه تعطیل یا مختل شده و ۲۴ مورد آتش‌سوزی یا غارت گزارش شده است.

این اعتراضات از اواخر سپتامبر در پاریس آغاز شد و به دلیل کلاس‌های پرجمعیت، زیرساخت‌های فرسوده و کمبود شدید معلم به سراسر کشور کشیده شد. سازمان‌های دانشجویی پلیس را به استفاده از نیروی نامتناسب متهم کردند، در حالی که وزیر کشور، لوران نونز، تاکتیک‌های پلیس را کاملاً سنجیده دانست. نخست‌وزیر سباستین لکورنو وعده اصلاحات آموزشی داد اما هشدار داد که دولت در برابر خشونت‌های خیابانی هیچ امتیازی نخواهد داد.

این ناآرامی‌ها به میدان نبرد سیاسی پیش از انتخابات ملی تبدیل شده است. ژان لوک ملانشون، رهبر جناح چپ، این جنبش را قدرتمندترین خیزش جوانان از مه ۱۹۶۸ خواند و خواستار حفاظت از معترضان شد. در مقابل، مقامات دولتی و مارین لوپن، رهبر راست افراطی، احزاب چپ را به تحریک شورش‌های سازمان‌یافته و بهره‌برداری سیاسی از ناامیدی دانشجویان متهم کردند.